Kucyk Iskierka i Tęczowy Warkocz

— Bajka do czytania —

W Krainie Tęczowej Łąki, gdzie trawa pachnie miętą a chmurki są z waty cukrowej, mieszkała mała kucyk o imieniu Iskierka. Jej grzywa mieniła się kolorami zachodu słońca, a na czole nosiła malutką gwiazdkę. Dziś obudziła się wyjątkowo wcześnie, bo to był dzień Tęczowego Festynu – święta, na które wszystkie kucyki czekały cały rok.

Iskierka wyskoczyła z łóżka z sianka i pobiegła do lustra. „Jutro z samego rana zapleciemy sobie tęczowe warkocze!” – przypomniała sobie słowa mamy. Ale gdy otworzyła skrzynię z wstążkami, okazało się, że wszystkie są już zużyte. „Ojej, co teraz? Bez wstążek nie będzie prawdziwego festynu” – zasmuciła się Iskierka.

Postanowiła odwiedzić przyjaciół. Najpierw poszła do Rumianka, który miał grzywę złocistą jak miód. „Mógłbyś pożyczyć mi kilka swoich żółtych wstążek?” – zapytała nieśmiało. Rumianek uśmiechnął się i powiedział: „Jasne, ale mam tylko trzy. To za mało na cały warkocz. Chodźmy do innych!”.

Razem odwiedzili Błękitkę, której sierść przypominała niebo. Miała mnóstwo niebieskich wstążek, ale też tylko kilka. Potem poszli do Róży, kucyka o różowej grzywie, która właśnie pleciono wianek. „Biorę udział w konkursie na najpiękniejszy warkocz, ale chętnie się podzielę” – powiedziała Róża i dała im pasek różowej tasiemki.

Iskierka zrozumiała, że każdy ma tylko odrobinę, ale razem mogą stworzyć coś wspaniałego. Wpadła na pomysł: „A gdybyśmy tak skręcili wszystkie wstążki w jeden długi, tęczowy sznur? Wtedy starczy dla każdego!”. Przyjaciele ochoczo zabrali się do pracy. Rumianek łączył żółte z niebieskimi, Błękitka dorzucała zielone od Chmurka, a Róża wplatała różowe.

Po godzinie mieli wielką, kolorową girlandę. Iskierka zaplotła ją w warkocz i włożyła do skrzyni. Potem wszystkie kucyki poszły na łąkę, gdzie trwał festyn. Były tańce, skoki przez tęczowe przeszkody i wspólne jedzenie marchewkowych ciasteczek. Iskierka czuła się szczęśliwa – nie tylko dlatego, że festyn się udał, ale że pomogli sobie nawzajem.

Wieczorem, gdy gwiazdy zapaliły się na niebie, Iskierka wróciła do swojego domku. Mama uściskała ją i powiedziała: „Widzisz, córeczko, najpiękniejszy warkocz to taki, który splata się z kawałków od wszystkich przyjaciół”. Iskierka zamknęła oczy, słysząc cichy szum wiatru i śpiew świerszczy. „Dobrej nocy, Łąko” – szepnęła i zasnęła głęboko, marząc o jutrzejszych przygodach.