Tęczek i huśtawka przyjaźni

— Bajka do czytania —

W kolorowej krainie Łąkowych Snów mieszkał mały kucyk o imieniu Tęczek. Miał złotą grzywę i rude cętki, a jego domek stał obok wielkiego dębu, pod którym wisiała huśtawka z plecionych witek.

„To moja huśtawka!” – mawiał Tęczek, gdy przyjaciele podchodzili bliżej. Kucyk Iskierka chciała się pobujać, ale Tęczek kręcił głową. Chmurek, najmniejszy kucyk, też prosił, ale Tęczek tupał kopytkiem i mówił: „Nie, nie, nie! To tylko moja zabawa!”.

Pewnego słonecznego popołudnia Iskierka i Chmurek pobiegli na łąkę, gdzie z kwiatów zrobili tunel do skakania. Tęczek został sam przy swojej huśtawce. Bujał się, ale nie było mu wesoło – śmiech przyjaciół dolatywał z daleka, a on czuł się samotny.

Z huśtawki zeskoczył cichutko i pokuśtykał na łąkę. Iskierka i Chmurek skakali przez kwiaty, a obok leżała porzucona piłka z mchu. „Czy mogę się pobawić z wami?” – zapytał Tęczek. „Pewnie!” – zawołał Chmurek – „tutaj jest miejsce dla wszystkich!”.

Razem skakali przez kwiaty, a potem Iskierka zaproponowała: „Chodźmy na twoją huśtawkę – ja będę cię popychać, a potem ty mnie!”. Tęczek zgodził się bez wahania. Od tej chwili każdy mógł się bujać, a śmiech roznosił się echem po całej łące.

Kiedy zapadł zmrok, trzy kucyki usiadły pod dębem. Tęczek powiedział: „Myślałem, że huśtawka jest tylko moja, ale dzielenie się z wami sprawia, że czuję się jeszcze szczęśliwszy”. Iskierka pogłaskała go grzywą, a Chmurek przytulił się do boku.

Nad Łąkowymi Snami zapaliły się pierwsze gwiazdy. Tęczek zamknął oczy i słyszał, jak wiatr szumi w liściach dębu: „Dzielenie się to radość, która rośnie, gdy się nią dzielisz”. Uśmiechnął się i zapadł w sen pełen kolorowych snów o przyjaźni.

W małym domku pod wielkim dębem kucyk Tęczek spał spokojnie. Gwiazdy migotały nad łąką, a huśtawka kołysała się lekko na wietrze. Dobranoc, mały kucyku – twoje serce jest dziś pełne ciepła. Dobranoc, przyjaciele – niech dzielenie się będzie waszą dobrą mocą.