Bajka o Misiu Pysiu i miodowym promyku

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju Leśnej Polany mieszkał mały miś o imieniu Pysiu. Był to miś o mięciutkim, brązowym futerku i wielkich, błyszczących oczach, które zawsze patrzyły na świat z ciekawością. Najbardziej na świecie Pysiu kochał miód – słodki, złocisty i lepki.

Pewnego słonecznego poranka Pysiu obudził się i poczuł znajomy, słodki zapach. To z łąki za domem płynął aromat świeżego miodu. Pysiu szybko wyskoczył z łóżka, włożył swoją czerwoną koszulkę i pobiegł w stronę łąki. Na środku łąki stał wielki, stary ul, a z niego kapał złocisty miód prosto do małej kałuży.

Pysiu przykucnął i zaczął zbierać miód do swojego małego garnuszka. Nabierał go łapką, cmokając z zachwytu. Nagle usłyszał cichutkie westchnienie. To mały zajączek Skoczek stał obok i patrzył na miód smutnymi oczkami. 'Czy mogę skosztować?' – zapytał nieśmiało.

Pysiu spojrzał na swój garnuszek pełen miodu. Był taki pyszny! Chciał go zjeść sam. Ale widząc smutek Skoczka, uśmiechnął się i powiedział: 'Oczywiście, chodź, podzielimy się.' Nalał trochę miodu do małego listka dla Skoczka i razem delektowali się słodkim smakiem.

Skoczek był bardzo wdzięczny. 'Dziękuję, Pysiu! Jesteś prawdziwym przyjacielem.' Pysiu poczuł, że dzielenie się sprawia mu jeszcze większą radość niż jedzenie miodu w samotności. Postanowili pójść razem do strumyka, aby napić się wody i opowiedzieć sobie różne historie.

Po drodze spotkali małą wiewiórkę Rudaskę, która zbierała orzechy. 'Cześć, Rudasko! Masz ochotę na odrobinę miodu?' – zawołał Pysiu. Rudaska z radością przyjęła poczęstunek i w zamian dała Pysiowi trzy złote orzechy. Teraz miodek smakował jeszcze lepiej, bo dzielili go przyjaciele.

Gdy słońce zaczęło zachodzić, Pysiu wrócił do swojego domku. Jego garnuszek był już prawie pusty, ale czuł, że jego serce jest pełne szczęścia. Przytulił swoją ulubioną poduszkę w kształcie chmurki i pomyślał, że największym skarbem są przyjaciele.

Nastała noc. Przez okno wpadało miękkie, srebrne światło księżyca. Pysiu zamknął oczy, a jego oddech stał się równy i spokojny. Obok niego, na dywaniku, spał mały pluszowy miś, który też miał ochotę na miód, ale wystarczyło mu, że był blisko Pysia. Dobranoc, Pysiu – szepnął wiatr. Śpij słodko, mały misiu.