Bajka o księżniczce Mirze i rycerzu Leonie

— Bajka do czytania —

Dawno temu, za siedmioma wzgórzami i trzema mostami, stał mały, przytulny zamek. Mieszkała w nim księżniczka Mira, która lubiła patrzeć na chmury i zbierać kolorowe kamyki. Pewnego dnia spotkała rycerza Leona, który zamiast miecza nosił przy pasku małą łopatkę i woreczek nasion.

– Leonie, czy ty też czasem marzysz o czymś wielkim? – zapytała Mira, podrzucając kamyk na dłoni. – Ja chciałabym zobaczyć coś naprawdę wyjątkowego, coś, co rozświetli cały zamek.

Rycerz uśmiechnął się i wyciągnął z kieszeni mały, połyskujący dzwoneczek. – Słyszałem, że na Szmaragdowej Łące rośnie zaczarowany dzwon. Kto go odnajdzie i zadzwoni, ten spełni swoje najpiękniejsze marzenie.

Księżniczka aż podskoczyła z radości. – Chodźmy go szukać! – zawołała i chwyciła Leona za rękę. Razem przeszli przez most, minęli stary młyn i weszli w głąb lasu pełnego tańczących wiewiórek.

Po drodze spotkali srokę, która głośno gadała: – Dzwon? Haha! To tylko stara legenda! Szukajcie lepiej orzechów! – Ale Mira i Leon nie zniechęcili się. Szli dalej, a po drodze Leon sadził małe kwiatki, by zaznaczyć ścieżkę.

W końcu dotarli do Szmaragdowej Łąki. Była cała fioletowa od wrzosów, a pośrodku stał ogromny, zielony dzwon zrobiony z mchu i rosy. Mira delikatnie uderzyła w niego. Rozległ się cichy, ciepły dźwięk, a wokół zaczęły tańczyć iskierki.

– Spełniło się! – szepnęła. Ale nic się nie zmaterializowało. Leon spojrzał na nią i powiedział: – Może marzeniem nie jest rzecz, tylko to, że razem wyruszyliśmy w podróż i się nie poddaliśmy. Mira zrozumiała, że największą magią była ich przyjaźń.

Gdy wrócili do zamku, na niebie świeciły już pierwsze gwiazdy. Mira pogłaskała mały dzwoneczek i szepnęła: – Dziękuję, Leonie. Mogę zasnąć spokojnie, bo mam przyjaciela i odwagę w sercu. Leon uśmiechnął się, przykrył ją ciepłym kocem, a wiatr przyniósł zapach świeżo posadzonych kwiatów.