Bajka o królikach i odwadze

— Bajka do czytania —

W Króliczej Dolinie, gdzie kwitły kolorowe kwiaty i płynął kryształowy strumyk, mieszkały trzy małe króliki: Białek, Szarusia i Puszka. Każde z nich marzyło o czymś innym. Białek chciał być rycerzem, Szarusia marzyła o koronie księżniczki, a Puszka pragnęła tylko spokoju i słodkiej marchewki. Ich przygoda zaczęła się pewnego wietrznego poranka.

Białek codziennie ćwiczył skoki i machał patykiem jak mieczem. Szarusia zaplatała wierzbowe gałązki w koronę, a Puszka zbierała stokrotki. Nagle zza pagórka nadbiegł przestraszony zając i krzyknął: "W lesie pojawił się wielki cień! Straszy wszystkie zwierzęta!" Króliki spojrzały po sobie.

Białek natychmiast chwycił swój patyk i zawołał: "Musimy działać! Rycerz musi chronić słabszych!" Szarusia poprawiła koronę i dodała: "Księżniczka też może pomóc!" Puszka westchnęła, ale poszła za nimi, trzymając w łapce marchewkę na szczęście.

Ruszyli w stronę lasu. Po drodze spotkali wiewiórkę, która powiedziała, że cień ma ogromne uszy i długi ogon. "To na pewno lis!" – szepnął Białek. Ale Szarusia zaprotestowała: "Nie bójmy się, może to ktoś potrzebuje pomocy?" Puszka schowała się za krzakiem.

Gdy dotarli na polanę, zobaczyli wielki, szary balon, który utknął w gałęziach drzewa. To nie był lis, tylko latawiec! Obok stał mały jeż, który płakał, bo zgubił swój domek. "To twój cień?" – zapytał Białek. Jeż kiwnął głową. "Latawiec spadł i przestraszył mnie".

Króliki postanowiły pomóc. Białek wspiął się na drzewo, Szarusia podawała mu gałęzie, a Puszka trzymała latawiec, żeby nie odleciał. Razem uwolnili latawiec i oddali go jeżowi. Jeż uśmiechnął się i powiedział: "Dziękuję, jesteście prawdziwymi bohaterami!"

Wracając do domu, Białek zrozumiał, że nie trzeba miecza, by być rycerzem. Szarusia poczuła, że księżniczka to nie korona, ale dobre serce. A Puszka odkryła, że odwaga to czasem iść za przyjaciółmi, nawet gdy się boisz. Od tego dnia w Króliczej Dolinie wszyscy mówili o trzech dzielnych królikach.

Wieczorem usiedli na łące i patrzyli w gwiazdy. Białek powiedział: "Jutro znów będziemy pomagać". Szarusia dodała: "A może założymy Królicze Bractwo Rycerskie?" Puszka uśmiechnęła się i podała im po kawałku marchewki. I tak, w ciepłej nocy, pełnej przyjaźni, zasnęli spokojnie.