Śnieżka i tajemnica gwiazd

— Bajka do czytania —

W wielkim, zielonym lesie, tuż obok srebrzystego strumienia, stał malutki domek. Mieszkało w nim siedmiu krasnoludków oraz królewna o imieniu Śnieżka. Każdego wieczoru siadali na ganku i patrzyli w niebo pełne gwiazd.

Pewnej nocy stało się coś dziwnego. Gwiazdy zaczęły gasnąć jedna po drugiej. Najpierw zniknęła ta najjaśniejsza, potem ta migocząca, a wkrótce niebo zrobiło się ciemne.

Krasnoludki bardzo się zmartwiły. – Bez gwiazd nasz las będzie smutny i ciemny – powiedział Najmniejszy Krasnoludek. Śnieżka postanowiła dowiedzieć się, co się stało.

Wyruszyła w głąb lasu. Po drodze spotkała starą sowę, która powiedziała jej, że za chmurką, która płacze, ukryły się gwiazdy. – Ta chmurka jest bardzo samotna – dodała sowa.

Śnieżka odnalazła chmurkę za górą. Rzeczywiście, chmurka płakała drobnym deszczem. – Dlaczego jesteś smutna? – zapytała Śnieżka. – Bo nikt mnie nie lubi – odpowiedziała chmurka. – Zasłaniam niebo i wszyscy na mnie narzekają.

Śnieżka uśmiechnęła się. – Możesz być piękna, jeśli tylko zechcesz. Chodź z nami, nauczymy cię tańczyć i śpiewać. Krasnoludki pokazały chmurce, jak wirować w rytm muzyki, a chmurka zaczęła się uśmiechać.

Kiedy chmurka była szczęśliwa, jej łzy deszczu zmieniły się w iskierki. Gwiazdy znów pojawiły się na niebie, ale teraz były jaśniejsze niż kiedykolwiek. Chmurka postanowiła zostać z krasnoludkami i każdej nocy pomagać gwiazdom świecić.

Tej nocy Śnieżka położyła się do łóżka, a przez okno wpadało migotliwe światło gwiazd. Krasnoludki cichutko zaśpiewały kołysankę. – Dobranoc, Śnieżko – szepnęły. – Dobranoc, gwiazdy – odpowiedziała sennie królewna. I cały las zapadł w spokojny sen.