Krecik Tupcio i błyszczący kamyk

— Bajka do czytania —

Mały krecik Tupcio mieszkał w ciepłej, przytulnej norce pod ziemią. Lubił wychodzić na łąkę i zbierać błyszczące kamyki.

Każdego dnia Tupcio tup, tup szedł po łące i szukał nowych skarbów. Kamyki były różowe, niebieskie i złote – kładł je w swojej norce i długo podziwiał.

Pewnego razu zobaczył kamyk, który świecił jak małe słoneczko. Był cały srebrny i lśnił w promieniach słońca. Tupcio wziął go do łapki i poczuł, że jest wyjątkowy. Pomyślał: „Schowam go dla siebie”.

Wtedy przybiegła myszka Hania. „Och, jaki piękny kamyk!” – powiedziała. A potem przyszedł jeżyk Igiełka: „Nigdy nie widziałem takiego!”. Tupcio spojrzał na kamyk, a potem na przyjaciół. Zobaczył, jak bardzo im się podoba.

I pomyślał: „Może się podzielę?”. Zaproponował: „Pobawmy się razem tym kamykiem!”. I wszyscy razem oglądali go, dotykali i cieszyli się jego blaskiem.

Śmiech Hani i Igiełki rozbrzmiewał na łące. Tupcio poczuł, że dzielenie się sprawia mu ogromną radość – większą niż chowanie kamyka w norce.

Wieczorem wrócił do swojej norki. Na niebie zapaliły się gwiazdy, a księżyc świecił cicho. Tupcio zamknął oczy, uśmiechnął się i zasnął spokojnym snem.