Bajka o krasnoludkach i sierotce Marysi

— Bajka do czytania —

Dawno temu, w małym domku na skraju lasu, mieszkała sierotka Marysia. Była bardzo samotna, ale każdego ranka budziła się z uśmiechem, bo wiedziała, że w lesie czekają na nią przyjaciele.

Pewnego dnia Marysia poszła na spacer. Nagle usłyszała cichutkie płacze. To był mały krasnoludek o imieniu Kwiatuszek. Zgubił swoją czerwoną czapeczkę i bardzo się martwił.

Marysia pogłaskała go po główce i powiedziała: „Nie smuć się, pomogę ci znaleźć czapeczkę”. Krasnoludek uśmiechnął się i razem ruszyli w las. Szukali pod grzybkami, za kamieniami i wśród mchu.

Po chwili znaleźli czapeczkę – wisiała na gałązce malinowego krzaczka. Kwiatuszek założył ją na głowę i podskoczył z radości. „Dziękuję, Marysiu! Jesteś bardzo dobra!” – zawołał.

Wtedy zza drzewa wyszły inne krasnoludki: Miodzik, Pysia i Gucio. Zobaczyły, jak Marysia pomogła Kwiatuszkowi, i zaprosiły ją do swojego domku. Było tam ciepło i pachniało miodem.

Krasnoludki częstowały Marysię malinami i opowiadały zabawne historie. Marysia czuła się już zupełnie szczęśliwa. Od tamtego dnia codziennie odwiedzała swoich małych przyjaciół.

Razem bawili się w chowanego, zbierali jagody i tańczyli wokół muchomora. Marysia nigdy więcej nie czuła się samotna – wiedziała, że pomaganie innym sprawia, że w sercu robi się ciepło i radośnie.

A gdy zapadał zmrok, krasnoludki odprowadzały Marysię do jej domku, machały na pożegnanie i szeptały: „Dobranoc, Marysiu, śpij słodko”. Marysia kładła się do łóżeczka, patrzyła w gwiazdy i zasypiała z uśmiechem.