Bajka o kręglach, które chciały tańczyć

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, na zielonej polanie w parku, stały kolorowe kręgle. Były czerwone, niebieskie, żółte i zielone. Każdego dnia patrzyły, jak dzieci biegają, skaczą i tańczą, a one stały nieruchomo w rzędzie.

Najbardziej marzyła o tańcu mała, żółta kręgielka o imieniu Iskierka. – Popatrzcie – mówiła do przyjaciół – jak te dzieci wirują w kółko. Chciałabym kiedyś zrobić obrót, choćby jeden!

Inne kręgle kręciły głowami. – My nie umiemy tańczyć – powiedział niebieski Krągiel. – Jesteśmy za ciężkie i za sztywne. Jak się poruszymy, to zaraz upadniemy.

Iskierka westchnęła i spuściła wzrok. Ale pewnego popołudnia przyszła do parku mała dziewczynka o imieniu Kasia. Niosła piłkę i uśmiechała się od ucha do ucha.

Kasia ustawiła kręgle w trójkąt i powiedziała: – A może dzisiaj zagramy w kręgle na wesoło? Każdy kręgiel, który upadnie, będzie musiał zatańczyć!

Kręgle spojrzały po sobie zdziwione. Iskierka pierwsza odważyła się kiwnąć. Piłka potoczyła się, uderzyła w nią – bum! – i Iskierka upadła na miękką trawę. Kasia klasnęła w dłonie: – Teraz tańcz!

Iskierka pozbierała się i zaczęła kręcić się w kółko, a inne kręgle, które też upadły, dołączyły do niej. Tańczyły, podskakiwały i śmiały się, aż słońce zaczęło zachodzić.

Kiedy zrobiło się ciemno, Kasia położyła kręgle na trawie i powiedziała: – Czas spać. Jutro znów potańczymy. Kręgle ułożyły się obok siebie, grzejąc się w blasku gwiazd.

Iskierka zamknęła oczy i pomyślała: „Czasem warto upaść, żeby nauczyć się tańczyć”. I zasnęła spokojnie, słysząc cichy szum wiatru i śpiew świerszczy.