Bajka o koźlątkach, które znalazły gwiazdkę

— Bajka do czytania —

W małej, zielonej dolince, tuż obok srebrzystego strumyka, mieszkały trzy małe koźlątka – Biały, Łaciaty i Ruda. Każde z nich miało inne futerko, ale wszystkie kochały się tak samo mocno.

Pewnego wieczoru, gdy słońce chowało się za pagórki, mama koza powiedziała: „Dzieci, dziś wieczorem na niebie pojawi się pierwsza gwiazdka. To bardzo wyjątkowy moment. Musicie być razem, aby ją zobaczyć.”

Biały, Łaciaty i Ruda wybiegli na łąkę i zaczęli szukać gwiazdki. Biały patrzył w górę, Łaciaty skakał po kamieniach, a Ruda biegała w kółko. „Gdzie ona jest?” – pytali, ale nie mogli jej znaleźć.

Nagle, zza chmurki wyjrzała mała, błyszcząca gwiazdka. „Patrzcie!” – zawołał Biały. „Ale jest taka wysoko!” – zmartwił się Łaciaty. „Jak ją zdobyć?” – dodała Ruda. Koźlątka próbowały skakać, ale gwiazdka była za daleko.

Wtedy mama koza przyszła i usiadła obok nich. „Nie musicie jej dotykać” – powiedziała łagodnie. „Wystarczy, że będziecie razem i popatrzycie. Gwiazdka świeci dla wszystkich, którzy są blisko.”

Biały, Łaciaty i Ruda przytulili się do siebie. Spojrzeli w górę, a gwiazdka mrugnęła do nich. „Jest nasza!” – szepnęli. I choć nie mieli jej w kopytkach, mieli ją w sercach.

„Widzicie” – rzekła mama – „najważniejsze to być razem. Nie trzeba sięgać po wszystko. Czasem wystarczy popatrzeć i cieszyć się tym, co mamy.” Koźlątka zrozumiały, że prawdziwym skarbem jest ich mała rodzina.

Noc zapadła cicho. Biały, Łaciaty i Ruda ułożyli się na miękkiej trawie, a gwiazdka świeciła im nad głowami. „Dobranoc, gwiazdko” – szepnęły. „Dobranoc, mamo” – i zamknęły oczy, śniąc o ciepłych uściskach.