Mądre koźlątka i gwiezdne stado

— Bajka do czytania —

Na zielonej łące, nad srebrzystym strumykiem, mieszkały cztery małe koźlątka: Białek, Cisiek, Kica i Mruczek. Każdego dnia bawiły się wesoło, ale pewnego dnia ich mama koza musiała wyjść i zostawiła je same.

Koźlątka najpierw były trochę przestraszone, ale Białek, ten z największymi uszami, powiedział: „Nie bójmy się, jesteśmy razem i damy radę!”. Cisiek dodał: „Będziemy się nawzajem pilnować!”. Kica i Mruczek przytaknęły i zaczęły skakać po łące, żeby dodać sobie odwagi.

Nagle usłyszały cichutkie płacze. To mały koziołek Filon stał pod krzaczkiem jeżyn i ocierał łezki. „Zgubiłem się” – wyszeptał. „Szukałem swojej mamy, ale nie wiem, w którą stronę iść”. Koźlątka spojrzały po sobie i od razu wiedziały, co robić.

„Pomożemy ci!” – zawołała Kica. „Jest nas czworo, więc mamy więcej oczu i więcej pomysłów!”. Białek zaproponował, żeby rozejrzeć się za śladami kopyt. Cisiek wskoczył na kamień i wypatrywał daleko. Mruczek przypomniał, że jego mama mówiła, żeby zawsze trzymać się szlaku przy strumyku.

Razem przeszukały łąkę, pytały wiewiórkę i srokę, aż w końcu znalazły polanę, na której pasła się stara koza. „To moja mama!” – ucieszył się Filon i pobiegł do niej. Koza podziękowała dzielnym koźlątkom, a one z dumą wracały do swojej chatki.

Kiedy mama koza wróciła, zastała wszystkie czworo spokojnie śpiących na sianie. Obudziły się i opowiedziały o swojej przygodzie. Mama pogłaskała każde po główce i powiedziała: „Jesteście mądre i dobre. Dzielenie się pomocą to najpiękniejszy dar.”.

Wieczorem, gdy na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy, koźlątka wyszły przed chatkę. Patrzyły w górę i widziały, jak gwiazdy układają się w stado – jedno obok drugiego. „Tak jak my” – szepnął Mruczek. I wszystkie ziewnęły, tuląc się do siebie, a sen otulił je cichutko jak mgiełka nad strumykiem.