Bajka o kotku Mruczku, który nie mógł zasnąć

— Bajka do czytania —

Mruczek to mały bury kotek z białą łatką na ogonie. Mieszkał w przytulnym domku z mamą w ogrodzie pełnym kwiatów. Pewnego wieczoru, gdy mama ułożyła go w koszyku, Mruczek kręcił się i wiercił, ale sen nie przychodził. Zamknął oczy, otworzył, znowu zamknął – nic. W końcu cichutko wstał, wyśliznął się za drzwi i wszedł do ogrodu oświetlonego księżycowym blaskiem.

W ogrodzie było cicho i tajemniczo. Mruczek usłyszał ciche pohukiwanie: „Huu, huu, a ty czemu nie śpisz?” To była sowa Polcia, siedząca na starej jabłoni. „Nie mogę zasnąć” – odpowiedział kotek. Sowa zsunęła się niżej i powiedziała: „Spójrz na księżyc, świeci tak łagodnie. Zamknij oczy i posłuchaj ciszy – wtedy sen przyjdzie sam.”

Mruczek podziękował i poszedł dalej. W krzaku agrestu zobaczył jeża Kolczatka, który zwijał się w kłębek. „Cześć, jeżyku! Dlaczego się tak zwijasz?” – zapytał. Jeż uśmiechnął się: „Gdy czuję się bezpiecznie i ciepło, od razu robi mi się spokojnie. Spróbuj – zwiń się w kłębuszek, a zobaczysz.” Mruczek spróbował – rzeczywiście, w tym małym kłębku było miło i cicho.

Nagle w powietrzu pojawiły się małe światełka. To były świetliki, tańczące wesoło wśród traw. Jeden z nich, o imieniu Błysk, podleciał do kotka i szepnął: „Zabierz ze sobą trochę naszego blasku do snu. Kiedy zamkniesz oczy, wyobraź sobie, że świecimy w twoich myślach.” Mruczek uśmiechnął się i obiecał, że spróbuje.

Kiedy wrócił do domku, mama już czekała – uśmiechnięta, z ciepłym kocem. „Mój Mruczku, widzę, że odkryłeś nocne tajemnice. Pamiętaj, że noc wcale nie jest straszna – to czas, gdy można odpocząć i nabrać sił. Tutaj, w naszym koszyku, jesteś bezpieczny.” Pogłaskała go delikatnie za uszami.

Mruczek wsunął się pod koc, zamknął oczy i przypomniał sobie radę sowy, jeża i świetlika. Wyobraził sobie księżyc, zwinięty kłębek i migoczące światełka. Poczuł, jak spokój otula go jak miękki koc. Jego mruczenie stało się cichutkie, a oddech wyrównany.

Gwiazdy na niebie mrugały do niego przez okno. Mama otuliła go jeszcze raz i szepnęła: „Dobranoc, Mruczku. Śpij słodko, a jutro czeka nas nowa przygoda.” Kotek westchnął błogo i odpłynął w krainę snu, gdzie czekały na niego przyjazne zwierzęta i ciepły blask gwiazd.

W małym domku w ogrodzie zapanowała cisza. Sowa Polcia ucichła, jeż zasnął w swoim krzaku, a świetliki zgasły swoje lampki. Mruczek spał głęboko, mrucząc cichutko przez sen – spokojny, bezpieczny i pełen dobrych myśli.