Gucio i srebrna łódka

— Bajka do czytania —

Był sobie raz mały, bury kotek o imieniu Gucio. Mieszkał z mamą w ciepłej chatce nad brzegiem stawu. Gucio uwielbiał patrzeć w niebo i marzyć – najbardziej ze wszystkich rzeczy lubił srebrny księżyc, który co wieczór wschodził nad wodą.

Pewnej nocy księżyc był wyjątkowo jasny i okrągły. Gucio wyjrzał przez okno i zobaczył, że w stawie pływa druga, identyczna srebrna kula. „Ojej! Księżyc spadł do wody! – zawołał z radością. – Muszę go uratować, zanim zniknie!”

Gucio podreptał nad staw i ostrożnie wsunął łapkę do wody. Ale gdy tylko dotknął powierzchni, srebrna kula rozpadła się na tysiące drobnych iskierek. Kotek zdziwił się i zamrugał. „Gdzie się podział? Woda go połknęła?” – pomyślał smutno.

Nagle z wody wychyliła się mała, błyszcząca rybka. „Nie martw się, mały kotku – powiedziała cichutko. – To nie był prawdziwy księżyc, tylko jego odbicie. Prawdziwy księżyc wisi wysoko na niebie i świeci dla wszystkich.” Gucio spojrzał w górę – rzeczywiście, księżyc uśmiechał się do niego z góry.

„Ale ja tak bardzo chciałem go dotknąć…” – westchnął Gucio. Rybka uśmiechnęła się płetwą. „Możesz go dotknąć swoim wzrokiem i myślami. Każdego wieczoru, gdy zamkniesz oczy, księżyc przyjdzie do ciebie w snach. To jeszcze lepsze niż łapanie go łapką!”

Gucio popatrzył na swoje mokre łapki i parsknął śmiechem. „Masz rację, rybko! A teraz muszę wracać do domu, bo mama pewnie się niepokoi.” Pobiegł z powrotem, a po drodze zatrzymał się, by popatrzeć, jak gwiazdy zapalają się jedna po drugiej.

Mama kotka czekała już w progu. „Gdzie ty się podziewałeś, synku?” – zapytała z troską. Gucio przytulił się do jej futerka. „Próbowałem złapać księżyc, mamo, ale zrozumiałem, że ładniej wygląda na niebie. I w snach też mogę go mieć.” Mama pogłaskała go po główce i uśmiechnęła się ciepło.

Tej nocy, gdy Gucio położył się w swoim koszyczku, niebo nad stawem było usiane gwiazdami. Kotek zamknął oczy i od razu zobaczył srebrną łódkę płynącą po jeziorze snów. „To mój księżyc” – szepnął i zasnął spokojnie, tuląc do siebie pluszowego misia. Dobranoc, Gucia!