Gwiazdkowe Przytulanki

— Bajka do czytania —

Na ogromnym, ciemnym niebie, pełnym migoczących gwiazd, mieszkała mała gwiazdka o imieniu Złotka. Była malutka, ale świeciła najjaśniej ze wszystkich. Często jednak czuła się samotna, bo inne gwiazdy trzymały się w grupkach, a ona nie wiedziała, jak do nich dołączyć.

Pewnego wieczoru Złotka spojrzała w dal. Widziała Wielką Niedźwiedzicę, która otaczała swoje małe gwiazdki, i Oriona, który opiekował się swoimi przyjaciółmi. Złotka westchnęła cichutko: „Czemu nikt nie chce się ze mną bawić?”.

Postanowiła wyruszyć w podróż. Poleciała przez kosmos, mijając planety i komety. Spotkała smutną planetę Neptuna, która płakała, bo nikt jej nie odwiedzał. „Neptunie, dlaczego jesteś taki samotny?” – zapytała Złotka. „Bo jestem zimny i daleko” – odpowiedział Neptun.

Złotka pomyślała chwilę. „A może gdybyś świecił ciepłym światłem, inne gwiazdy chciałyby do ciebie przyjść?” Neptun uśmiechnął się i spróbował. Jego lodowe chmury rozbłysły delikatnym błękitem. Nagle z daleka nadleciały trzy małe gwiazdki, które zachwycone zaczęły tańczyć wokół Neptuna.

Złotka poleciała dalej. Zobaczyła Drogę Mleczną – wielką wstęgę gwiazd. Wszystkie śmiały się i wirowały. Złotka zamknęła oczy i zaczęła świecić swoim najjaśniejszym blaskiem. Kiedy otworzyła oczy, zobaczyła, że inne gwiazdki patrzą na nią z zachwytem. „Chodź do nas!” – zawołały.

I tak Złotka dołączyła do gromadki. Bawiły się w chowanego za kometami, śpiewały piosenki o planetach i tańczyły w rytm kosmicznej muzyki. Złotka czuła się szczęśliwa – miała przyjaciół, a jej światło było teraz częścią wielkiej, lśniącej rodziny.

Gdy noc się kończyła, wszystkie gwiazdki zaczęły ziewać. Zmęczone po zabawie, ułożyły się wygodnie na miękkiej poduszce z ciemności. Złotka przytuliła się do swojej nowej przyjaciółki, a nad nimi wszystko ucichło. Na niebie zapanował spokój.

Złotka zamknęła oczy i szepnęła: „Dobranoc, kosmosie”. Jej blask stał się cichutki, jak sen. A wokół niej inne gwiazdki również zasnęły, otulone ciszą i blaskiem milionów słońc. I tak, każdego wieczoru, Złotka świeci innym, wiedząc, że przyjaźń jest jak gwiazdy – zawsze blisko, nawet gdy wydaje się daleko.