Gwiezdny pyłek i zapomniana planeta

— Bajka do czytania —

Gdzieś w ogromnym, ciemnym kosmosie, między gwiazdami które mrugały jak miliardy małych oczek, unosił się maleńki pyłek imieniem Pyłek. Był tak malutki, że nawet najpotężniejsze teleskopy by go nie dostrzegły. Pyłek czuł się samotny, bo wszystkie większe gwiazdy i planety krążyły wokół własnych spraw, nie zwracając na niego uwagi.

Pewnego dnia Pyłek postanowił wyruszyć w podróż. Leciał przez kosmiczną pustkę, mijając srebrzyste mgławice i kolorowe asteroidy. Nagle zobaczył coś, czego nie spodziewał się ujrzeć: malutką, szarą planetę, która wyglądała jakby spała od milionów lat. Nie miała żadnych światełek, żadnych kolorów – tylko kurz i ciszę.

Zaciekawiony Pyłek opadł na powierzchnię planety. Ku jego zdziwieniu, planeta westchnęła cicho: – Och, jak dawno nikt mnie nie odwiedził. Jestem Planetą Zapomnianą. Nikt o mnie nie pamięta, więc zgasłam. – Pyłkowi zrobiło się żal planety. – Czy mogę ci jakoś pomóc? – zapytał.

Planeta odpowiedziała smutno: – Kiedyś świeciłam jasnym światłem, ale potrzebuję choć odrobiny blasku, by rozbłysnąć na nowo. Pyłek zastanowił się chwilę. Był tak mały, że nie wiedział, czy potrafi dać cokolwiek tak wielkiej planecie. Ale postanowił spróbować.

Więc Pyłek zaczął tańczyć wokół planety, wirując i mieniąc się w świetle odległej gwiazdy. Z każdym obrotem zostawiał na powierzchni maleńkie, srebrzyste drobinki. Najpierw pojawił się jeden błysk, potem drugi, a wkrótce cała planeta zaczęła migotać delikatnym, ciepłym blaskiem.

Planeta zaśmiała się radośnie: – Dziękuję, Pyłku! Twoje drobinki są jak iskierki nadziei. Nie potrzebowałam wielkiego słońca, wystarczyła odrobina twojego blasku. – Pyłek uśmiechnął się, bo zrozumiał, że nawet najmniejszy może być ważny. Od tej pory co wieczór przylatywał do Zapomnianej Planety, by tańczyć i rozświetlać ją swoim pyłem.

A kiedy Pyłek wracał do swojego zakątka kosmosu, planeta świeciła mu na drogę, a gwiazdy nuciły cichą kołysankę. Wszystko wokół stawało się spokojne i ciche, a mały Pyłek zasypiał otulony migotaniem przyjaciółki.

Tej nocy, gdy zamkniesz oczy, pomyśl o Pyłku i Zapomnianej Planecie. Każdy z nas ma w sobie gwiezdny pyłek, który może rozświetlić czyjś dzień – a gdy zapada noc, wystarczy zamknąć oczy i pozwolić gwiazdom kołysać nas do snu. Dobranoc, śpij słodko.