Bajka o koniu, który szukał swojego rytmu

— Bajka do czytania —

Dawno temu, na zielonej łące pełnej kolorowych kwiatów, mieszkał mały koń o imieniu Kluska.

Kluska był ślicznym, brązowym konikiem z białą łatką na czole i grzywą tak miękką, jakby była z jedwabiu. Każdego ranka budził się wraz ze słońcem i z radością wybiegał na łąkę.

Ale Kluska miał pewien problem. Kiedy inne konie biegały, on ciągle potykał się o własne nogi. „Dlaczego nie mogę biegać tak szybko jak oni?” – myślał smutno. „Może jestem za mały?” – wzdychał.

Pewnego dnia, mądra sowa Hortensja, która mieszkała na starym dębie, powiedziała: „Klusko, każde zwierzę ma swój własny rytm. Ty też go masz, tylko jeszcze go nie odkryłeś. Nie musisz biegać jak inni. Posłuchaj swojego serca.”

Kluska usiadł pod jabłonią i zamknął oczy. Słuchał swojego oddechu i bicia serca. I wtedy – poczuł coś. Delikatne kołysanie, jakby huśtań się na falach. „To mój rytm!” – zawołał radośnie.

Od tego dnia Kluska biegał nie jak inni, ale jak on sam. Huśtał się lekko, stawiał małe kroczki, a potem większe. Jego bieg był jak taniec. Inne konie patrzyły z podziwem, bo nikt nie biegł tak zabawnie i delikatnie.

„Widzisz?” – zaćwierkał wróbelek Franek. „Każdy jest inny i to jest w porządku. Ważne, żebyś był sobą.” Kluska uśmiechnął się i pogłaskał wróbelka swoją miękką chrapką.

Wieczorem, gdy na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy, Kluska położył się na sianie. Czuł się szczęśliwy. Wiedział, że nie musi być najszybszy – wystarczy, że będzie wierny swojemu rytmowi. I tak, z uśmiechem na pyszczku, zasnął spokojnie, a nad nim migotały małe, ciepłe gwiazdki.