Iskierka i spokojna noc

— Bajka do czytania —

Dawno temu, na zielonej łące pełnej kwiatów, mieszkał mały konik o imieniu Iskierka. Miał złocistą grzywę, która lśniła w słońcu jak promyki, i wielkie, ciekawe oczy. Cały dzień biegał po łące, skakał przez niskie płotki i ścigał się z motylami.

Iskierka uwielbiała hałas i ruch. Gdy biegała, jej kopytka stukały wesoło: tup, tup, tup. Gdy się śmiała, jej rżenie niosło się po całej okolicy. Najbardziej lubiła galopować z wiatrem, który szeptał jej do uszu: „Szybciej, szybciej!”.

Ale gdy zapadał zmrok i na niebie pojawiały się pierwsze gwiazdy, Iskierka czuła się nieswojo. W jej stajence było cicho – za cicho. Nie słyszała już tupotu ani śmiechu. Zamykała oczy, ale sen nie przychodził. Wierciła się na słomianym posłaniu i wzdychała.

Pewnego wieczoru podeszła do niej mama – piękna, siwa klacz o łagodnym spojrzeniu. „Co cię martwi, Iskierko?” – zapytała cicho. „Nie lubię ciszy” – odpowiedział konik. „Jest pusta i smutna. Wolałbym, żeby cały czas było głośno i wesoło.”

Mama uśmiechnęła się i położyła głowę obok córki. „A może cisza wcale nie jest pusta?” – szepnęła. „Spróbuj posłuchać. Zamknij oczy i nadstaw uszu.” Iskierka zamknęła oczy i zaczęła nasłuchiwać. Najpierw nic nie słyszała, ale po chwili… usłyszała coś delikatnego.

To była trawa – cichutko szeleściła na wietrze jak setki małych skrzypiec. Potem usłyszała gwiazdy – one też miały swój dźwięk, cichutki jak bicie serca. A najpiękniejsze było to, że w ciszy słyszała własny oddech i bicie swojego serca: bum, bum, bum – spokojnie i miarowo.

„Czy słyszysz?” – zapytała mama. „Cisza to nie pustka. To muzyka, która gra tylko wtedy, gdy umiemy słuchać.” Iskierka otworzyła oczy i uśmiechnęła się. Już nie bała się ciszy. Czuła się bezpieczna i kochana. Położyła głowę na słomie i ziewnęła.

Tej nocy Iskierka zasnęła szybciej niż kiedykolwiek. Śniło jej się, że galopuje po niebie wśród gwiazd, a każda gwiazda nuci jej kołysankę. Gdy mama spojrzała na śpiącą córkę, szepnęła: „Dobranoc, Iskierko. Niech cisza przyniesie ci piękne sny.”