Bajka o koniach: Tajemnica Leśnej Polany

— Bajka do czytania —

W małej, zielonej dolinie, gdzie trawa była miękka jak puch, a strumyk szemrał wesoło, mieszkał mały konik o imieniu Iskierka. Miał złotą grzywę i białe łatki na grzbiecie, a jego oczy błyszczały jak dwa małe słoneczka. Każdego ranka Iskierka galopował po łące, witając się z motylami i ptakami, ale najbardziej lubił biegać z wiatrem.

Pewnego dnia, gdy słońce chowało się za chmurami, Iskierka usłyszał cichutkie płacze. To mały zajączek, Kicuś, zgubił drogę do swojej norki. „Nie martw się, pomogę ci!” – powiedział Iskierka i ruszył przed siebie, a Kicuś podskakiwał obok.

Szli przez łąkę, mijając kolorowe kwiaty i wysokie trawy. Nagle natknęli się na strumyk, który wezbrał po deszczu. „Jak przejdziemy?” – zapytał zajączek. Iskierka pochylił głowę i powiedział: „Wskakuj na mój grzbiet, przeniosę cię!” I tak zrobił, ostrożnie stąpając po kamieniach.

Po drugiej stronie czekała na nich stara wierzba. Pod nią siedziała sowa Mądrala, która znała każdą ścieżkę w lesie. „Dokąd idziecie?” – zapytała. „Szukamy norki Kicusia” – odparł Iskierka. Sowa pokiwała głową i wskazała skrzydłem w stronę gęstego lasu.

W lesie było ciemno i tajemniczo, ale Iskierka szedł dzielnie, a Kicuś trzymał się jego grzywy. Nagle usłyszeli szelest – to lisica Ruda, która też się zgubiła. „Pomóżcie mi, proszę, szukam swoich lisiątek” – poprosiła. Iskierka nie wahał się ani chwili: „Chodź z nami, razem znajdziemy drogę!”

Razem szli przez las, aż dotarli do polany, gdzie rosły jagody i poziomki. Tam, pod starym dębem, czekały lisiątka, a obok była norka Kicusia. Wszyscy się ucieszyli! Lisica podziękowała Iskierce, a zajączek przytulił się do jego nogi.

Gdy słońce zaszło, Iskierka wrócił do swojej doliny. Był zmęczony, ale szczęśliwy. Położył się na miękkiej trawie i patrzył, jak na niebie zapalają się pierwsze gwiazdy. Wiatr szeptał mu do ucha: „Jesteś dzielny i dobry, Iskierko”.

Iskierka zamknął oczy, a wokół zapanowała cisza. Księżyc otulił go srebrnym światłem, a gwiazdy nuciły kołysankę. „Dobranoc, mały koniku” – szumiały drzewa. I tak Iskierka zasnął, marząc o nowych przygodach, które czekają go jutro.