Bajka o kogutku i kotku dla 4-latka

— Bajka do czytania —

Na małym, zielonym podwórku, otoczonym płotem z białych sztachet, mieszkał Kogutek o imieniu Koko i Kotek o imieniu Miau. Koko miał czerwony grzebień i piękne, złote pióra, a Miau – miękkie, szare futerko i zielone oczy. Każdego ranka Koko budził wszystkich głośnym „kukuryku!”, a Miau wolał jeszcze pospać pod krzakiem porzeczek. Byli najlepszymi przyjaciółmi i zawsze spędzali czas razem.

Pewnego słonecznego dnia Miau bawił się swoją ulubioną, czerwoną piłeczką. Podrzucał ją łapką, gonił po trawie i turlał wokół krzaczków. Nagle piłeczka potoczyła się szybko w stronę starej, drewnianej szopy i zniknęła w szparze pod drzwiami. Miau zapłakał: „Ojej, moja piłeczka! Koko, pomóż mi ją znaleźć!”.

Koko natychmiast przybiegł. „Nie martw się, Miau! Razem na pewno ją odzyskamy” – powiedział i zaczął zaglądać pod drzwi. Było tam ciemno i ciasno, ale Koko wsunął głowę i zobaczył piłeczkę leżącą tuż obok starego worka z sianem. Niestety nie mógł jej dosięgnąć, bo miał za krótką szyję.

Miau podszedł bliżej i też spróbował. Jego łapka była mała, ale zwinna. Wsunął ją w szparę i delikatnie przysunął piłeczkę do siebie. „Udało się!” – zawołał radośnie, wyciągając piłeczkę na światło. Koko klasnął skrzydłami: „Brawo, Miau! Jesteś super!”.

Miau uśmiechnął się i powiedział: „To dzięki tobie, Koko. Gdybyś nie powiedział, gdzie jest, nigdy bym jej nie znalazł”. Koko machnął ogonem: „Przyjaciele zawsze sobie pomagają. Teraz pobawmy się razem!”.

I tak całe popołudnie grali w piłkę. Koko podbijał ją grzebieniem, a Miau odbijał łapką. Śmiali się i skakali, aż zmęczyli się tak bardzo, że usiedli pod jabłonią. Słońce powoli chowało się za horyzontem, a niebo robiło się pomarańczowe i różowe.

Kiedy zapadł zmrok, na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Koko powiedział: „Czas iść spać, Miau. Jutro znów się pobawimy”. Miau ziewnął i przytulił się do Koko. „Dziękuję, że jesteś moim przyjacielem” – szepnął. „Dobranoc, Koko”.

Koko zamknął oczy i cicho zapiał: „Dobranoc, Miau. Śpij słodko”. Gwiazdy migotały nad nimi, a wiatr delikatnie poruszał liśćmi. Wszystko było spokojne i bezpieczne. I tak, w cieple przyjaźni, obaj zapadli w głęboki sen.