Bajka o małym koniku Rubinku

— Bajka do czytania —

W Złotej Dolinie, gdzie trawa pachniała miodem i kwiatami, mieszkał mały konik o imieniu Rubinek – miał miękką, brązową sierść i białą łatkę na czole.

Rubinek bardzo lubił biegać po łące i gonić motyle. Jego najlepszym przyjacielem był stary kucyk Pazurek, który znał wszystkie tajemnice doliny.

Pewnego dnia Pazurek powiedział: – Czas, żebyś się nauczył, gdzie znajdziesz najsmaczniejsze siano. – Rubinek pokręcił głową, bo wolał się bawić. Ale Pazurek uśmiechnął się i ruszył przed siebie.

Po drodze minęli królika, który niósł dużą marchewkę. – Pomóż mi proszę – poprosił królik – jestem zmęczony. Rubinek zatrzymał się i pomógł mu donieść marchewkę do nory.

Potem spotkali wiewiórkę, która gubiła orzechy. Rubinek pomógł je pozbierać, zapominając na chwilę o sianie. – Dziękuję – powiedziała wiewiórka i podała mu mały orzech.

Kiedy dotarli na łąkę z sianem, słońce zachodziło. – Wiesz – mruknął Pazurek – pomaganie innym też jest ważne. Znalazłeś dziś coś cenniejszego niż siano. Rubinek westchnął szczęśliwy i poczuł ciepło w serduszku.

Nazbierali siana, a potem wsiedli na miękką trawę, patrząc na chmury. – Jutro znowu pomogę komuś – powiedział Rubinek. – Dziś już pora na sen – szepnął Pazurek.

Gwiazdy zapaliły się nad Złotą Doliną. Rubinek położył głowę na sianie, zamknął oczy i czuł, jak księżyc głaszcze go po grzywie. Śniło mu się, że biegnie po tęczy – i nikt mu nie przeszkadzał. Dobranoc, mały koniku.