Bajka o Kolorach, które się Pokłóciły

— Bajka do czytania —

W pewnej krainie, tuż za chmurką z waty cukrowej, mieszkały sobie Kolory. Były ich setki – od maleńkiego błękitu po wielką, ognistą czerwień. Każdy kolor miał swój domek z farby i pędzel do malowania. I choć wszystkie były piękne, to właśnie one, pewnego słonecznego ranka, pokłóciły się straszliwie.

– To ja jestem najważniejszy! – krzyknął Czerwony, stając na palcach. – Beze mnie nie ma truskawek, wozów strażackich ani serc!

– A ja? – zapiszczał Żółty. – Ja maluję słońce, banany i kurczaki! Gdyby nie ja, świat byłby smutny!

Zielony westchnął cicho. – A trawa, drzewa i żabki? Ja też jestem ważny – powiedział, ale nikt go nie słyszał.

Niebieski rozpłakał się chlupiącymi łzami. – A niebo, ocean i moje ulubione dżinsy? Dlaczego nikt o mnie nie mówi? – szlochał.

Wtedy zjawił się Fioletowy, który był najmądrzejszy ze wszystkich. – Kochani – powiedział łagodnie. – Każdy z was jest piękny, ale sami jesteśmy tylko kropkami. Dopiero gdy się połączymy, tworzymy tęczę. A tęcza to najpiękniejszy widok na świecie.

Kolory zamilkły. Czerwony spojrzał na Żółtego, Żółty na Zielonego, a Zielony na Niebieskiego. – Masz rację, Fioletowy – powiedziały chórem. – Razem jesteśmy wspaniali.

Od tego dnia Kolory bawiły się razem, mieszając farby i śmiejąc się wesoło. A gdy zachodziło słońce, kładły się spać obok siebie, tworząc najpiękniejszą, kolorową kołderkę na niebie.