Kolorowy sen Zosi

— Bajka do czytania —

Mała Zosia mieszkała w miasteczku, gdzie wszystko było szare. Niebo było szare, domy były szare, a nawet jej ulubiony miś wyglądał, jakby ktoś pomalował go ołówkiem. Zosia często wzdychała: „Czy świat naprawdę jest taki smutny?”

Pewnego dnia, gdy bawiła się na podwórku, podleciał do niej mały ptaszek. Miał piórko w kolorze… niebieskim! „Zosiu, chcesz zobaczyć prawdziwe kolory?” – zaćwierkał. Dziewczynka zdziwiła się: „Przecież wszystko jest szare!”. Lecz ptaszek uśmiechnął się: „Musisz tylko otworzyć oczy i serce.”

Ptaszek zaprowadził Zosię nad strumień. Woda nagle zaczęła mienić się błękitem, a wokół pojawiły się żółte kaczuszki. „To kolor radości!” – zawołał ptaszek. Zosia roześmiała się i poczuła, jak ciepło rozlewa się po jej brzuszku.

Potem na łące spotkali czerwonego motyla. „Czerwień to kolor miłości” – powiedział motyl, siadając na dłoni Zosi. Wtedy dziewczynka zobaczyła, że jej policzki też stały się lekko czerwone, a serce biło mocniej z zachwytu.

Słońce schyliło się ku ziemi i dotknęło promykiem trawy. W jednej chwili wszystko wokół zajaśniało złotem i pomarańczem. „To kolory przyjaźni” – szepnęło słońce. Zosia zamknęła oczy i poczuła, jakby ktoś przytulił ją do samego nieba.

Nagle z nieba spadły krople deszczu – zielone, fioletowe, różowe. Każda kropla niosła inny kolor, a z nich utkała się tęcza. „Widzisz, Zosiu” – powiedział ptaszek – „każdy kolor jest inny i każdy jest piękny. Bez nich świat byłby nudny, a ludzie smutni.”

Zosia zrozumiała, że kolory są wszędzie – w uśmiechu mamy, w liściu na drzewie, w jej własnym sercu. Przestała narzekać na szarość i zaczęła szukać barw. Każdego dnia znajdowała coś nowego: różową chmurkę, brązową skorupkę orzecha, a nawet zielony cień pod ławką.

Gdy nastał wieczór, Zosia położyła się do łóżka. Przez okno wpadły do pokoju ostatnie promienie zachodzącego słońca, malując ściany w ciepłe odcienie. Zamknęła oczy, a na jej powiece pojawiły się wszystkie kolory tęczy. Usłyszała cichy szept: „Dobranoc, kolorowy śnie.” I zasnęła spokojnie, marząc o błękitnych ptakach i czerwonych motylach.