Tęczowe okruszki Zosi

— Bajka do czytania —

Pewnego słonecznego popołudnia mała Zosia bawiła się w swoim pokoju. Na dywanie leżał mały, przezroczysty słoiczek.

Zosia podniosła słoiczek i zobaczyła w nim kolorowe okruszki – czerwone jak truskawki, żółte jak słońce, niebieskie jak niebo i zielone jak listki.

„Ciekawe, do czego służą?” – szepnęła. Ostrożnie wysypała odrobinę na dłoń. Jeden czerwony okruszek zamienił się w mały, puszysty serduszek, który zaczął delikatnie skakać.

„Jestem radość!” – zapiszczał serduszek i poczęstował Zosię uśmiechem. Dziewczynka poczuła, jak ciepło robi jej się w brzuszku.

Zosia sięgnęła po żółty okruszek. Natychmiast pojawił się przed nią mały, słoneczny krążek. „Jestem światło! Gdy jestem z tobą, niczego się nie boisz” – powiedział i rozjaśnił kąt pokoju, w którym było trochę ciemno.

Niebieski okruszek zamienił się w kroplę wody, która cichutko plusnęła na podłogę. „Jestem spokój” – wyszeptała kropla. Zosia westchnęła głęboko i poczuła, jak całe zmęczenie odpływa.

Na koniec Zosia wzięła zielony okruszek. Z niego wyrósł maleńki listek, który zatańczył na wietrze. „Jestem siła – rosnę, gdy jesteś odważna i cierpliwa” – szepnął. Zosia uśmiechnęła się i postanowiła zachować słoiczek na zawsze. Każdego wieczoru wybierała jeden okruszek – czasem czerwony, by poczuć radość, a czasem niebieski, by spokojnie zasnąć.

A gdy słońce schowało się za oknem, Zosia zamknęła słoiczek, położyła głowę na poduszce i szepnęła: „Dobranoc, kolorowy słoiczku”. Gwiazdy za oknem mrugały do niej znajomymi barwami, a sen otulił ją najpiękniejszym z kolorów – błękitem ciszy.