Tola i jesienne kolory

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie drzewa sięgały nieba, mieszkała mała wiewiórka Tola. Każdego ranka budziła się z ciekawością, patrząc na świat. Pewnego dnia zauważyła, że liście na drzewach przestały być zielone. Zamiast tego pojawiły się wspaniałe barwy: żółta, pomarańczowa, czerwona i brązowa. 'Mamo, dlaczego liście zmieniają kolor?' – zapytała. Mama uśmiechnęła się tajemniczo: 'Obserwuj, a zobaczysz.'

Tola postanowiła wyruszyć na poszukiwanie odpowiedzi. Spotkała starego, mądrego dęba, który stał na polanie. 'Dębie, dlaczego twoje liście są teraz pomarańczowe?' – zapytała. Drzewo odpowiedziało głębokim, ciepłym głosem: 'Każdy liść żegna się z latem, malując swój najpiękniejszy obraz. To dar od słońca i deszczu.' Tola słuchała uważnie.

Nagle powiał lekki wietrzyk. Zawirował wokół Toli, unosząc kolorowe liście. 'Wietrzyku, ty też malujesz?' – zaśmiała się wiewiórka. Wiatr zaszeptał: 'Ja tylko tańczę z liśćmi, pomagam im pokazać swoje barwy. Spójrz, jak pięknie wirują!' Liście tańczyły w powietrzu jak kolorowe motyle.

Na gałęzi usiadł ptak o rudym brzuszku. 'Cześć, Tola! Widzę, że podziwiasz jesień' – zaśpiewał. Ptak opowiedział, że kolory liści to także zaproszenie dla ptaków do odlotu w ciepłe kraje. 'Ale zanim odejdziemy, chcemy nacieszyć się tym widokiem' – dodał.

Tola przyjrzała się jednemu liściowi, który spokojnie opadał na ziemię. Delikatnie go podniosła. 'Dlaczego spadasz?' – szepnęła. Liść odpowiedział cicho: 'Moje zadanie kończy się na wiosnę i lato. Teraz oddaję się ziemi, by nakarmić korzenie. A mój kolor to prezent dla ciebie.'

Tola wróciła do mamy z pełnym sercem. 'Mamo, zrozumiałam! Liście zmieniają kolory, by się pożegnać, tańczyć z wiatrem, karmić ziemię i cieszyć nasze oczy.' Mama przytuliła córeczkę. 'Tak, córeczko. Jesień uczy nas, że zmiany są naturalne i pełne uroku.'

Wieczorem Tola usiadła na gałęzi. Wokół niej las mienił się złotem i czerwienią. Powoli robiło się ciemniej, a na niebie pojawiły się pierwsze gwiazdy. Tola westchnęła z zachwytu. Była zmęczona, ale szczęśliwa.

Mama zaprowadziła Tolę do gniazdka. Wiewióreczka wtuliła się w miękki mech i zamknęła oczy. Jesienny wiatr nucił kołysankę, a gwiazdy migotały jak iskierki. 'Dobranoc, lesie' – szepnęła Tola i zasnęła spokojnie.