Bajka o kogutku i lisku

— Bajka do czytania —

Na skraju zielonej łąki, tuż obok starego dębu, stał mały, biały kurnik. Mieszkał w nim kogutek o imieniu Koko, który codziennie rano budził całe podwórko swoim głośnym „kukuryku!”.

Pewnego dnia, gdy słońce chowało się za chmury, Koko postanowił przejść się na łąkę. Chciał znaleźć smaczne ziarenka dla swoich kurowych przyjaciół. Ale nie wiedział, że zza krzaka obserwuje go lis Rufi – chytry i głodny.

Rufi podszedł do Koko i powiedział słodkim głosikiem: – Witaj, koguciku! Czy wiesz, że w lesie jest zaczarowana polana, gdzie ziarenka rosną same? Pokażę ci drogę! – Koko zmarszczył dziobek. Coś mu się nie podobało w tym lisie, ale postanowił być uprzejmy.

– Dziękuję, ale muszę wracać do kurnika – odparł grzecznie. Lisek jednak nie dawał za wygraną. – Ale tam są takie słodkie jagody! A kury będą ci wdzięczne. – Koko pomyślał chwilę i nagle wpadł na pomysł.

– Chętnie pójdę, ale najpierw muszę sprawdzić, czy moje skrzydła są czyste – powiedział Koko i zaczął trzepotać, wzniecając tumany kurzu. – A i ty, lisku, masz brudne uszy! – Lisek zdziwiony spojrzał w bok, a Koko w tym momencie poderwał się do lotu i szybko pomknął w stronę kurnika.

Rufi został sam, kichając w kurzu. – Och, jaki sprytny kogut! – mruknął i odszedł, by szukać innego obiadu. Koko zaś wylądował bezpiecznie na grzędzie, a wszystkie kury otoczyły go z wdzięcznością.

– Dziękuję, Koko! – zagdakały. – Uratowałeś nas przed lisem! – Koko uśmiechnął się i odpowiedział: – Ważne, żeby słuchać swojego serca i nie dać się oszukać pochlebstwom.

Wieczorem, gdy gwiazdy zapaliły się na niebie, Koko zamknął oczy. Czuł się bezpieczny wśród przyjaciół. Wokół panowała cisza, a tylko księżyc szeptał mu dobranoc. Koko zasnął spokojnie, marząc o następnym poranku.