Bajka o siedmiu krasnoludkach, które nie chciały się kłócić

— Bajka do czytania —

W głębokim lesie, pod wielkim wzgórzem, mieszkało siedem krasnoludków. Każdy z nich miał inny kolor czapki: Czerwony, Niebieski, Zielony, Żółty, Fioletowy, Pomarańczowy i Biały. I każdy myślał, że jego czapka jest najważniejsza.

Pewnego dnia krasnoludki postanowiły upiec wielkie ciasto. Czerwony powiedział: „Ja będę dodawał truskawki, bo mój kolor jest najweselszy!”. Niebieski zaprotestował: „Bez borówek ciasto będzie nudne, a one są niebieskie!”. Zielony krzyknął: „Dodajmy szpinak, będzie zdrowe!”. I tak zaczęła się sprzeczka.

Żółty chciał dodać cytrynę, Fioletowy winogrona, Pomarańczowy marchewkę, a Biały tylko mąkę. Każdy krzyczał głośniej, a ciasto wcale nie rosło. W końcu usiadły zmęczone przed pustą miską.

Nagle do chatki zapukała mała myszka. „Dlaczego się kłócicie?” – zapytała cichutko. Krasnoludki opowiedziały jej o swoim pomyśle. Myszka uśmiechnęła się i powiedziała: „Każdy z was ma coś wyjątkowego, ale razem możecie stworzyć coś pysznego. Spróbujcie dodać po trochu ze wszystkiego, co lubicie”.

Krasnoludki spojrzały na siebie. Najpierw Czerwony dodał truskawki, potem Niebieski borówki, Zielony szpinak, Żółty cytrynę, Fioletowy winogrona, Pomarańczowy marchewkę, a na końcu Biały mąkę. Wymieszały ciasto zgodnie i włożyły do pieca.

Gdy ciasto się upiekło, było najpiękniejsze na świecie! Mieniło się kolorami jak tęcza, a zapach unosił się po całym lesie. Krasnoludki zjadły je razem, śmiejąc się i ciesząc. Zrozumiały, że każdy kolor jest ważny, a współpraca daje najlepsze efekty.

Wieczorem słońce zaszło za wzgórze. Krasnoludki ułożyły się do snu w swoich małych łóżeczkach. Każdy pomyślał o tym, jak dobrze jest być razem i pomagać sobie nawzajem. Cisza otuliła chatkę, a na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy.

Dobra noc, krasnoludki – szepnął wiatr. I wszystkie zasnęły spokojnie, marząc o kolorowym cieście i przyjaźni.