Kogutek i Kotek: Przyjaciele o różnych porach

— Bajka do czytania —

Na małym wiejskim podwórku mieszkał Kogutek o imieniu Kuku. Każdego ranka, gdy pierwsze promienie słońca dotykały ziemi, Kuku wskakiwał na płot i głośno piał: „Kukuryku! Pora wstawać!”.

Na tym samym podwórku mieszkał też bury kotek o imieniu Mruczek. Mruczek uwielbiał spać. Gdy Kuku piał, Mruczek tylko przewracał się na drugi bok i mruczał: „Jeszcze chwilę…”. Kuku nie mógł tego zrozumieć.

Pewnego dnia Kuku postanowił pomóc Mruczkowi wstać wcześnie. Zapukał dziobem w drzwi budki Mruczka. „Mruczku, wstawaj! Słońce już wstało!” – wołał. Ale Mruczek tylko ziewnął i schował łeb pod ogon.

Kuku nie dawał za wygraną. Zaczął śpiewać wesołe piosenki, skakać po podwórku i obiecywać, że razem znajdą smaczne robaczki. Mruczek powoli otworzył jedno oko. „Hmm, robaczki?” – zamruczał. Ale po chwili znów zasnął.

W końcu Kuku usiadł obok Mruczka i zapytał: „Mruczku, dlaczego nie chcesz wstawać rano? Świt jest taki piękny!” Mruczek przeciągnął się i odpowiedział: „Widzisz, Kuku, ja jestem kotem. Moje oczy najlepiej widzą w półmroku. Lubię wstawać, gdy słońce jest już wyżej, a poranna rosa wyschnie.”

Kuku zamyślił się. Zrozumiał, że każdy ma inne zwyczaje. „Może więc spotkamy się w południe?” – zaproponował. Mruczek uśmiechnął się: „To świetny pomysł!” I od tego dnia Kogutek budził wszystkich o świcie, a potem spokojnie czekał na swojego przyjaciela kota.

W południe bawili się razem w chowanego, gonili motyle i opowiadali sobie historie. Kuku nauczył się, że przyjaźń nie wymaga, by być takim samym. Ważne, by się szanować i znajdować czas dla siebie.

Gdy zapadał wieczór, a na niebie pojawiały się pierwsze gwiazdy, Kuku i Mruczek siadali obok siebie na płocie. „Dobranoc, przyjacielu” – mówił cicho Kuku. „Dobranoc” – odpowiadał Mruczek, a wokół panowała już tylko spokojna cisza nocy.