Bajka o kolorach po polsku dla 3-latka

— Bajka do czytania —

W małym pudełku kredek mieszkała sobie kredka o imieniu Tęcza. Była wyjątkowa, bo składała się z wielu kolorów: czerwonego, pomarańczowego, żółtego, zielonego, niebieskiego i fioletowego. Każdy ją lubił za jej radosną naturę.

Pewnego dnia Tęcza upadła z półki i potoczyła się po podłodze. Gdy wstała, ze zdumieniem odkryła, że zgubiła wszystkie swoje kolory. Została tylko biała, jak zwykła kartka papieru. Bardzo się zmartwiła i rozpłakała.

Nagle do Tęczy podeszła żółta kredka o imieniu Słoneczko. „Dlaczego płaczesz?” – zapytała. „Zgubiłam swoje kolory i nie wiem, jak je odzyskać” – odpowiedziała Tęcza. Słoneczko uśmiechnęło się i powiedziało: „Chodź ze mną, pokażę ci, gdzie znajdziesz żółty kolor.”

Poszły do ogrodu, gdzie rosły piękne słoneczniki. Słoneczko wskazało na nie i powiedziało: „Widzisz? To jest żółty. On zawsze jest tam, gdzie świeci słońce.” Tęcza dotknęła płatka i poczuła, jak żółty kolor wraca do niej. „Dziękuję!” – zawołała radośnie.

Potem Tęcza spotkała czerwoną kredkę Truskawkę, która zabrała ją na sad pełen czerwonych jabłek. „Spójrz, to jest czerwień. Kolory można znaleźć wszędzie w przyrodzie” – powiedziała Truskawka. Tęcza przytuliła jabłko i odzyskała czerwień.

Kolejną przyjaciółką była zielona kredka Listek, która pokazała Tęczy trawę i liście. „Zielony to kolor życia i spokoju” – szepnęła Listek. Tęcza wzięła głęboki oddech i poczuła, jak zieleń wypełnia ją całą.

Wkrótce Tęcza odzyskała wszystkie kolory: pomarańcz od pomarańczy w koszyku, niebieski od nieba nad głową, a fiolet od kwiatków na łące. Była szczęśliwa i podziękowała swoim przyjaciołom za pomoc. Zrozumiała, że każdy kolor jest ważny i że bez nich świat byłby smutny.

Wieczorem Tęcza usiadła na parapecie i narysowała na niebie piękną tęczę. Kolory tańczyły wesoło, a gwiazdy zaczęły mrugać z podziwu. Zmęczona po dniu pełnym przygód Tęcza położyła się do pudełka, otulona miękkością. „Dobranoc, kolorowy świecie” – szepnęła i zasnęła spokojnie.