Bajka o koguciku i kotku, którzy znaleźli przyjaźń

— Bajka do czytania —

W małym gospodarstwie pod lasem mieszkał kogucik o imieniu Kukuryk. Miał piękny, czerwony grzebień i ogon mieniący się wszystkimi kolorami tęczy. Każdego ranka budził wszystkich głośnym „kukuryku!”. Obok, w starym wiklinowym koszu, spał kotek Mruczek. Był szary, puchaty i bardzo leniwy – uwielbiał spać na słońcu i mruczeć cichutko.

Kukuryk i Mruczek mieszkali obok siebie, ale nigdy się nie przyjaźnili. Kogucik myślał, że kotek jest zbyt cichy i senny, a Mruczek uważał, że kogucik jest za głośny i zbyt ruchliwy. Każdego dnia mijali się obojętnie – Kukuryk biegał po podwórku, a Mruczek przeciągał się w cieniu.

Pewnego popołudnia, gdy słońce grzało najmocniej, Kukuryk postanowił poszukać smacznych ziarenek w ogrodzie. Nagle usłyszał ciche miauczenie. To Mruczek utknął w gęstych krzakach malin – jego ogon zaplątał się w gałęzie, a on sam nie mógł się wydostać.

Kukuryk podszedł bliżej. „Mruczku, co się stało?” – zapytał. „Utknąłem, a ty jesteś taki mały, że nie dasz rady mi pomóc” – odpowiedział smutno kotek. Kogucik jednak nie przejął się tym. Dziobem i pazurkami rozplątał gałęzie, a Mruczek wyskoczył radośnie.

Od tego dnia Mruczek zaczął przychodzić do Kukuryka. Razem szukali ziarenek, a kotek uczył kogucika cicho skradać się po podwórku. Kukuryk z kolei pokazał Mruczkowi, jak głośno i radośnie witać poranek. Okazało się, że wcale nie przeszkadza im to, że jeden jest głośny, a drugi cichy.

Któregoś wieczoru, gdy księżyc wszedł na niebo, Kukuryk i Mruczek usiedli na płocie. „Wiesz, Mruczku, myślałem, że jesteś zbyt senny, żeby być moim przyjacielem” – powiedział kogucik. „A ja myślałem, że jesteś zbyt hałaśliwy” – odpowiedział kotek. „Ale teraz wiem, że różnice nie przeszkadzają w przyjaźni” – dodał Kukuryk.

Mruczek przytulił się do kogucika i zamruczał cichutko. „Jesteś moim najlepszym przyjacielem, Kukuryku” – szepnął. Kogucik uśmiechnął się i odpowiedział: „A ty moim, Mruczku. Dobranoc, przyjacielu”.

Gwiazdy na niebie mrugały do nich przyjaźnie, a wiatr niósł zapach malin. Kukuryk zamknął oczy, a Mruczek zwinął się w kłębek u jego boku. W gospodarstwie zapanowała cisza, a sen przyszedł do obu przyjaciół, otulając ich ciepłem i spokojem.