Bajka o koguciku i kotku dla 3-latka

— Bajka do czytania —

Na małym, zielonym podwórku mieszkał Kogucik Grześ. Miał czerwony grzebień i puszysty ogon. Obok, w wiklinowym koszyku, spał Kotek Mruczek. Byli najlepszymi przyjaciółmi.

Pewnego ranka Grześ zapiał głośno: „Kukuryku! Wstawaj, Mruczku! Pobawimy się w berka!”. Mruczek przeciągnął się leniwie i zamruczał: „Miau, ale ja wolę gonić piłkę. Ty jesteś za szybki w berka.”

Grześ zasmucił się. „A ja nie umiem łapać piłki łapkami, bo mam skrzydła!”. Mruczek podszedł i otarł się o niego. „Każdy jest inny, Grzesiu. Ty pięknie śpiewasz, a ja cicho chodzę.”

Postanowili zrobić coś razem. Grześ zaproponował: „Nauczę cię piać!”. Mruczek spróbował: „Miauuu… kuku?”. Grześ zachichotał: „Prawie dobrze!”. Potem Mruczek powiedział: „A ja nauczę cię mruczeć.” Grześ spróbował: „Kukury… mrrr?”. Oboje wybuchnęli śmiechem.

Zabawa trwała do wieczora. Grześ pokazał Mruczkowi, jak skakać po płocie, a Mruczek nauczył Grzesia cicho skradać się po trawie. Nie wszystko im wychodziło, ale śmiali się z każdej próby.

Gdy słońce zaszło, usiedli na progu. Grześ powiedział: „Wiesz, fajnie, że jesteś kotem, a ja kogutem. Dzięki temu mamy różne pomysły.” Mruczek przytulił się: „Miau, tak. I zawsze możemy się razem bawić.”

Zmęczeni, ale szczęśliwi, weszli do domu. Grześ wskoczył na grzędę, a Mruczek zwinął się w koszyku. Przez okno wpadało światło księżyca.

„Dobranoc, Mruczku” – szepnął Grześ. „Dobranoc, Grzesiu” – odpowiedział Mruczek i zamknął oczy. Cisza otuliła podwórko, a gwiazdy mrugały nad nimi. Wszyscy spali spokojnie.