Kot w butach i zaczarowane okulary

— Bajka do czytania —

Dawno, dawno temu, w małym miasteczku, mieszkał pięcioletni Krzyś. Krzyś miał mnóstwo zabawek, ale często czuł się samotny. Pewnego dnia, gdy wracał z przedszkola, zobaczył pod płotem małego, burych kotka w czerwonych, lśniących butach.

Kotek mruknął przyjaźnie i powiedział: – Cześć, jestem Mruczek. Widzę, że masz smutną minę. Krzyś westchnął: – Bo nikt nie chce się ze mną bawić, a moje zabawki są nudne. Mruczek uśmiechnął się tajemniczo: – A może po prostu nie patrzysz w odpowiedni sposób? Mam zaczarowane okulary, które pomagają dostrzec to, co naprawdę ważne.

Mruczek zdjął z uszu maleńkie okulary w złotej oprawce i podał je Krzysiowi. Gdy chłopiec je założył, nagle zobaczył, że stary klocek pod stołem ma śliczne, niebieskie wzorki, a pluszowy miś ma naszytą serduszkową łatkę. – Łał! – zawołał Krzyś. – Wcześniej tego nie widziałem!

Mruczek zaprowadził go do ogrodu. Przez zaczarowane okulary Krzyś dostrzegł, że każdy kwiatek ma inny kolor i zapach, a mrówki niosą maleńkie listki jak kolorowe parasolki. – Świat jest pełen niespodzianek – powiedział kot. – Wystarczy tylko uważnie patrzeć.

Następnego dnia w przedszkolu Krzyś założył okulary i zobaczył, że kolega Adaś ma nową, zieloną bluzę z kieszenią w kształcie dinozaura. – Ładna bluza! – powiedział Krzyś. Adaś uśmiechnął się i zaproponował wspólną zabawę w dinozaury. Okazało się, że Adaś też lubi budować z klocków.

Krzyś odkrył, że gdy patrzy na innych z życzliwością, oni też stają się milsi. Mruczek mruczał zadowolony: – Widzisz, przyjaciele są wokół ciebie, czasem trzeba tylko zdjąć zwykłe okulary i założyć te od serca.

Wieczorem Krzyś usiadł na łóżku, a Mruczek wskoczył mu na kolana. – Dziękuję, Mruczku – szepnął chłopiec. – Dziś nauczyłem się, że najważniejsze nie są zabawki, ale to, jak patrzymy na świat i na innych. Kot zamruczał głośno i wtulił się w poduszkę.

Gwiazdy na niebie zaczęły mrugać jak małe latarenki. Krzyś pogłaskał Mruczka i zamknął oczy. – Dobranoc, kocie w butach – wyszeptał. – Dobranoc, Krzysiu – odpowiedział cicho Mruczek. – Śpij słodko, a jutro znów założymy okulary i odkryjemy coś pięknego.