Kłębek i motyle cierpliwości

— Bajka do czytania —

W małym domku z czerwonym dachem mieszkał bury kotek o imieniu Kłębek. Był bardzo ciekawski i kochał gonić wszystko, co się rusza – piłki, liście, a przede wszystkim kolorowe motyle, które fruwały po ogrodzie.

Każdego ranka, gdy tylko słońce wstało, Kłębek wybiegał na podwórko. W ogrodzie pełnym kwiatów tańczyły motyle – żółte jak cytryny, niebieskie jak niebo i pomarańczowe jak zachód słońca. Kłębek podskakiwał, mruczał i próbował je złapać, ale one zawsze frunęły wyżej.

Pewnego dnia Kłębek był bardzo zniechęcony. Usiadł pod dużym krzakiem bzu i westchnął. „Dlaczego one nie dają się złapać?” – pomyślał. Wtedy na gałązce przysiadła stara wiewiórka o imieniu Mądrala. „Widzę, że gonisz za czymś od rana” – powiedziała.

„Chcę złapać motyla” – odpowiedział Kłębek. Wiewiórka uśmiechnęła się. „A może zamiast gonić, po prostu usiądź i popatrz? Czasem to, czego szukamy, samo do nas przychodzi, gdy jesteśmy cicho.” Kłębek nie bardzo rozumiał, ale postanowił spróbować.

Usiadł na miękkiej trawie, przestał machać ogonem i po prostu patrzył. Najpierw czuł się nieswojo – chciało mu się biegać. Ale po chwili zauważył, że motyle zaczęły latać bliżej. Jeden pomarańczowy usiadł na kwiatku tuż obok jego nosa. Kłębek nie ruszał się, tylko patrzył.

Motyl nie odlatywał. Kłębek poczuł coś dziwnego – nie musiał go trzymać, żeby być szczęśliwym. Po prostu patrzenie na jego delikatne skrzydła było przyjemne. Słońce ogrzewało futerko, a wiatr niósł zapach malin. Kłębek zamruczał cicho.

Wieczorem Kłębek wrócił do domu. Mama kotka pogłaskała go po głowie i zapytała: „Złapałeś jakiegoś motyla?” Kłębek pokręcił głową. „Nie, ale zobaczyłem najpiękniejszego z bliska” – odpowiedział. Uśmiechnął się i położył się na swoim kocyku w pokoju na piętrze.

Za oknem świeciły gwiazdy, a w ogrodzie tańczyły świetliki. Kłębek przymknął oczy, słysząc tylko szum liści i bicie swojego serca. Pomyślał o motylach i o tym, że czasem wystarczy zatrzymać się na chwilę. Zasnął spokojnie, a sen niósł go w stronę kolorowych łąk.