Kotek Kłaczek i złote piórko

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju łąki mieszkał kotek Kłaczek. Miał miękkie, szare futerko i duże, zielone oczy, które błyszczały jak dwa szmaragdy. Kłaczek uwielbiał skakać za motylami i gonić własny ogon, ale najbardziej lubił znajdować różne skarby.

Pewnego słonecznego poranka Kłaczek biegał po łące i nagle zobaczył coś, co mieniło się w promieniach słońca. Podbiegł bliżej i ujrzał małe, złote piórko. Było takie leciutkie i delikatne, że kotek aż zamruczał z zachwytu. „To będzie mój najpiękniejszy skarb!” – pomyślał i ostrożnie wziął piórko do łapki.

Kłaczek zaniósł piórko do swojego koszyka i położył je obok ulubionej myszki-zabawki. Przez cały dzień bawił się nim, przesuwał po podłodze i podrzucał do góry. Ale im dłużej się bawił, tym bardziej czuł, że czegoś mu brakuje. „Dlaczego nie czuję się szczęśliwy, skoro mam taki wspaniały skarb?” – zastanawiał się.

Nagle usłyszał ciche ćwierkanie za oknem. To mała ptaszyna o brązowych piórkach siedziała na gałęzi i wyglądała smutno. „Co się stało?” – zapytał Kłaczek. Ptaszyna westchnęła: „Zgubiłam moje najpiękniejsze, złote piórko. Miałam je dać mojej siostrze w prezencie urodzinowym.”

Kłaczkowi zrobiło się bardzo przykro. Spojrzał na swoje złote piórko w koszyku, a potem na smutną ptaszynę. „Czy to twoje?” – zapytał cicho. Ptaszyna skinęła głową, a jej oczka zaiskrzyły nadzieją. Kłaczek przez chwilę się wahał – przecież to był jego skarb!

Ale gdy zobaczył, jak bardzo ptaszyna chce odzyskać piórko, postanowił zrobić coś odważnego. Podniósł piórko, podszedł do okna i podał je ptaszynie. „Proszę, to twoje. Twoja siostra na pewno będzie zachwycona.” Ptaszyna zaćwierkała radośnie: „Dziękuję, Kłaczku! Jesteś najlepszym przyjacielem, jakiego można spotkać!”

Od tego dnia ptaszyna często przylatywała do Kłaczka. Przynosiła mu małe gałązki, ciepłe słówka i opowiadała o swoich przygodach. Kłaczek zrozumiał, że dzielenie się z innymi sprawia, że radość staje się większa. Już nigdy nie chciał mieć skarbów tylko dla siebie – wolał mieć przyjaciół.

Zmęczony, ale szczęśliwy kotek wskoczył do swojego koszyka. Przez okno widział migoczące na niebie gwiazdy. Jedna z nich świeciła szczególnie jasno – jak złote piórko, które podarował ptaszynie. Kłaczek zamknął oczy i mrucząc cichutko, zasnął spokojnym, przyjemnym snem. Dobranoc, Kłaczku. Dobranoc, kochane dziecko.