Kicia Kocia i piernikowe serce

— Bajka do czytania —

W małym, przytulnym domku na skraju łąki mieszkała Kicia Kocia – mała, szara kotka z różowymi łapkami i błyszczącymi oczkami. Każdego wieczoru, zanim poszła spać, lubiła wyglądać przez okno i patrzeć na migoczące gwiazdy. Tego wieczoru czekała ją wyjątkowa przygoda.

Po podwieczorku Kicia Kocia pobiegła do swojego ulubionego kącika w ogrodzie. Pod starym krzakiem agrestu coś lśniło – to było małe, pachnące piernikowe serce owinięte w złoty papierek. „Ojej, jakie śliczne!” – pisnęła z radości i ostrożnie wzięła je w łapki.

Najpierw chciała schować serduszko do swojej skrytki pod poduszką. Ale kiedy odwróciła się w stronę domu, zobaczyła swojego przyjaciela – króliczka Kicusia, który smutno grzebał łapką w ziemi. „Co się stało?” – zapytała Kicia Kocia. „Zgubiłem marchewkę, którą dostałem od mamy” – odpowiedział Kicuś i ocierał łezkę.

Kicia Kocia spojrzała na piernikowe serce, a potem na smutnego króliczka. Przez chwilę myślała: „Gdybym mu dała chociaż kawałek, może by mu było raźniej”. Ostrożnie oderwała połowę serduszka i podała Kicusiowi. „Masz, to ci poprawi humor” – powiedziała cicho. Kicuś uśmiechnął się szeroko i podskoczył z radości.

Razem usiedli na miękkiej trawie i zaczęli jeść słodkie piernikowe okruszki. Wkrótce dołączyła do nich wiewióreczka Ruda, która przyniosła kilka orzechów. „Mogę się z wami podzielić” – powiedziała i położyła orzechy na listku. Kicia Kocia odłamała kolejny kawałek serduszka dla Rudy. Wszyscy zajadali, śmiali się i opowiadali zabawne historie.

Gdy piernikowe serce się skończyło, Kicia Kocia poczuła w brzuszku miłe ciepło. Nie dlatego, że była najedzona, ale dlatego, że widziała uśmiechy przyjaciół. „Dzielenie się jest fajne” – mruknęła do siebie i przytuliła się do Kicusia. Słońce chowało się już za horyzontem, a niebo powoli stawało się granatowe.

Pożegnawszy przyjaciół, Kicia Kocia wróciła do swojego domku. Mama kotka umyła jej łapki, otuliła ciepłym kocykiem i pogłaskała po główce. „Jesteś bardzo dobrą koteczką” – szepnęła. Przez okno wpadało miękkie światło księżyca, a z oddali dobiegał cichy świerszczowy koncert.

Kicia Kocia zamknęła swoje błyszczące oczka. W głowie miała obrazki – piernikowe serce, śmiejącego się Kicusia i wiewiórkę z orzechami. Czuła się szczęśliwa i bezpieczna. Powoli odpłynęła w krainę snów, gdzie na każdej polance czekały nowe przygody, a wśród gwiazd tańczyły wszystkie uśmiechy, które tego dnia podarowała przyjaciołom. Dobranoc, Kiciu Kociu. Dobranoc, gwiazdy.