Kłębek przyjaźni Kici Koci

— Bajka do czytania —

Mała Kicia Kocia mieszkała w przytulnym domku przy lesie. Miała mięciutkie, rude futerko i wielkie, zielone oczy, które błyszczały jak dwa szmaragdy. Najbardziej lubiła bawić się swoim puszystym kłębkiem wełny – turlała go, podrzucała i goniła po całym pokoju.

Pewnego dnia Kicia Kocia bawiła się w ogródku. Nagle zobaczyła, że jej kłębek potoczył się pod płot. Pobiegła za nim, a tam czekała na nią mała myszka Mela. – Hej, Kiciu! – pisnęła Mela. – Masz taki śliczny kłębek! Czy mogłabym się z tobą pobawić? Kicia Kocia zmarszczyła nosek i pomyślała: „To mój ulubiony kłębek, nie chcę go dać nikomu”.

Odsunęła kłębek łapką i powiedziała: – Nie, to tylko dla mnie! Myszka Mela posmutniała i odeszła, machając ogonkiem. Kicia Kocia poczuła w brzuszku dziwne ukłucie. Zabawka nagle nie sprawiała jej już tyle radości. Spojrzała za Melą i zobaczyła, jak ta siada smutno na kamieniu.

Wtedy nadleciała sroka Zosia, która zawsze wszystko widziała z góry. – Kiciu, dzielenie się może być miłe – zaćwierkała. – Popatrz, jak fajnie się bawić razem! Możecie turlać kłębek do siebie, to świetna zabawa! Kicia Kocia podrapała się za uchem. Może sroka ma rację?

Podeszła do Meli i nieśmiało podała jej kłębek. – Chcesz pobawić się ze mną? – zapytała. Mela uśmiechnęła się szeroko. Zaczęły turlać kłębek po trawie – raz Kicia, raz Mela. Śmiały się głośno, a kłębek skakał wesoło. Dołączyły do nich inne zwierzątka: zajączek Florek i wiewiórka Pola. Każde mogło na chwilę potrzymać kłębek, a Kicia Kocia czuła, że w jej serduszku robi się ciepło i radośnie.

Gdy słońce zaczęło chować się za horyzont, a niebo zrobiło się pomarańczowe, wszystkie zwierzątka pożegnały się i poszły do swoich domków. Kicia Kocia została sama, ale wcale nie była smutna. Miała w brzuszku przyjemne ciepło, bo wiedziała, że dzielenie się daje więcej radości niż posiadanie samemu.

Mama Kicia położyła ją do łóżeczka i pogłaskała po miękkim futerku. – Dobranoc, córeczko – szepnęła. Kicia Kocia zamknęła oczy, a przed jej oczami pojawił się kłębek, który tańczył z przyjaciółmi. Usłyszała ciche chrapanie Meli i śmiech Zosi. I tak, otulona ciszą i gwiazdami, zasnęła głęboko, wiedząc, że jutro znów będzie się świetnie bawić z przyjaciółmi.