Bajka o karetce dla 3-latka

— Bajka do czytania —

W małym, cichym miasteczku, w czerwono-białym garażu, mieszkała karetka imieniem Hela. Była nowa, lśniąca i bardzo dzielna – tylko jednej rzeczy się bała.

Hela bała się włączać swoją syrenę. Gdy tylko myślała o tym głośnym „pi pi pi”, jej reflektory zaczynały migać ze strachu. Inne pojazdy w garażu – stary wóz strażacki Franek i policyjny Piotr – często się z niej śmiali. „Hela, syrena to nic strasznego!” – wołali.

Ale Hela kręciła kołami i chowała się w kącie. Wolała stać cicho i patrzeć przez okno na spokojne ulice.

Pewnej nocy zadzwonił telefon. „Pomocy! Mały miś Ignaś ma gorączkę i trzęsie się z zimna!” Usłyszała Hela. Serce zabiło jej szybciej – to była jej pierwsza misja!

Hela wyjechała z garażu, ale na skrzyżowaniu poczuła strach. „Musisz włączyć syrenę, żeby wszyscy ustąpili ci drogi!” – powiedział Franek przez radio. Piotr dodał: „Syrena to nie krzyk – to piosenka pomocy.”

Hela wzięła głęboki wdech (o ile karetka może wziąć wdech) i nacisnęła przycisk. „WIUU WIUU!” – rozległo się miłe, rytmiczne „wiu wiu”. Hela aż się zdziwiła – to brzmiało jak melodia! Pędziła przez miasto, a ludzie i samochody grzecznie się rozsuwały.

Gdy dotarła do domku misia, lekarz szybko podał Ignasiowi lek. Miś uśmiechnął się słabo i szepnął: „Dziękuję, Helo. Jesteś najdzielniejszą karetką na świecie.” Hela poczuła ciepło w silniku – pomaganie było wspaniałe.

Wieczorem Hela wróciła do garażu. Na niebie zapaliły się pierwsze gwiazdy. Franek i Piotr mrugali do niej światłami. Hela zamrugała w odpowiedzi i cicho westchnęła. Jutro znów będzie pomagać, a teraz czas na sen. Dobranoc, Helo. Dobranoc, miasteczko.