Kaczuszka Kaja i tajemnicze piórko

— Bajka do czytania —

Kaczuszka Kaja mieszkała nad małym stawem otoczonym trzcinami. Każdego ranka pluskała się w wodzie i szukała przygód. Pewnego dnia znalazła coś wyjątkowego – małe, srebrzyste piórko, które mieniło się kolorami tęczy.

Kaja podniosła piórko i poczuła, jakby ktoś szepnął jej do serca: „To piórko spełni twoje trzy marzenia”. Kaja bardzo się ucieszyła, bo od dawna chciała mieć własny domek na wodzie i jeść słodkie jagody każdego dnia.

Postanowiła nie mówić o piórku nikomu. Schowała je głęboko w kieszonce swojego żółtego piórnika. – Moje marzenia są tylko dla mnie – pomyślała i popłynęła na drugi koniec stawu.

Po drodze spotkała smutnego raka Rufiego, który zgubił swoją ulubioną muszelkę. – Pomóż mi, Kaju – poprosił rak. Ale Kaja pokręciła głową i powiedziała: – Nie mam czasu, szukam jagód. I odpłynęła dalej.

Nagle zza krzaka wyjrzała mała żabka Tonia. – Kaju, widzisz tę ważkę? Utknęła w pajęczynie! Czy możesz pomóc ją uwolnić? – Kaja znów odmówiła, bo myślała tylko o swoich marzeniach.

Kiedy wróciła do swojego gniazdka, wyjęła piórko i szepnęła: – Chcę domek na wodzie. Nic się nie stało. Piórko pozostało ciche. Zdenerwowana Kaja spróbowała ponownie: – Chcę słodkie jagody! I znów nic.

Zapłakała wtedy cichutko. Nagle poczuła, że ktoś dotyka jej skrzydła. To był rak Rufi, żabka Tonia, a nawet ważka, która uwolniła się sama. Wszyscy trzymali swoje małe skarby: muszelkę, wodorosty i listek. – Podzielimy się z tobą – powiedziały. I wtedy piórko zaczęło świecić.

Kaja zrozumiała, że magia piórka działa tylko wtedy, gdy dzieli się marzeniami z innymi. Zaprosiła przyjaciół do wspólnej zabawy, a piórko spełniło ich wszystkie marzenia – ale tym razem razem.

Kiedy słońce zaszło, Kaja położyła się spać w swoim gniazdku, a piórko spokojnie leżało obok. – Dobranoc, przyjaciele – szepnęła, patrząc w gwiazdy. Cisza otuliła staw, a sen przyszedł powoli, jak letni wietrzyk.