Kaczor Kacper i tajemnica tęczowej łąki

— Bajka do czytania —

Kaczor Kacper mieszkał nad małym stawem wśród szuwarów. Każdego dnia pływał po wodzie, szukając czegoś wyjątkowego. Pewnego ranka, gdy słońce wschodziło, zobaczył coś, co lśniło na dnie stawu. To był piękny, złoty kamyk. Kacper pomyślał, że to najwspanialszy skarb na świecie.

Kacper schował kamyk w swoim gnieździe i przez cały dzień nie mógł myśleć o niczym innym. Pokazywał go wszystkim zwierzętom nad stawem. „Popatrzcie, jaki mam skarb!” – mówił z dumą. Ale żaba Zosia tylko wzruszyła ramionami, a bóbr Borys ziewnął. Kacper poczuł się trochę rozczarowany.

Następnego dnia Kacper postanowił znaleźć jeszcze więcej skarbów. Szukał w krzakach, pod kamieniami, a nawet w starym pniu drzewa. Znalazł srebrzyste piórko, kolorowy guzik i połyskujące szkło. Ułożył je obok złotego kamyka i patrzył na nie z zachwytem.

Jednak zamiast radości czuł dziwny smutek. Skarby nie sprawiały, że jego serce biło szybciej. Kacper usiadł na brzegu stawu i westchnął. Wtedy dołączyła do niego myszka Mela. „Dlaczego jesteś smutny, Kacprze?” – zapytała. Kacper pokazał jej swoje znaleziska.

Mela uśmiechnęła się ciepło. „Widzę, że masz piękne rzeczy, ale czy one czynią cię szczęśliwym?” – zapytała. Kacper pokręcił głową. „Myślałem, że tak, ale teraz nie wiem.” Mela położyła swoją małą łapkę na jego skrzydle. „Prawdziwe skarby to przyjaciele i chwile spędzone razem.”

Kacper spojrzał na Melę i nagle zrozumiał. Złoty kamyk był tylko kamieniem, ale uśmiech Meli był bezcenny. Postanowił podzielić się swoimi skarbami. Dał srebrzyste piórko Meli, guzik bobrowi Borysowi, a szkło żabie Zosi. Każde zwierzę ucieszyło się z prezentu.

Najbardziej ucieszył się jednak sam Kacper. Widząc radość przyjaciół, poczuł w sercu ciepło. Wtedy Mela zaprosiła go na wspólną zabawę w chowanego w szuwarach. Kacper zapomniał o złotym kamyku i bawił się do zachodu słońca. Śmiech niósł się nad stawem.

Gdy nadszedł wieczór, Kacper położył się w swoim gnieździe. Patrzył na gwiazdy odbijające się w wodzie i myślał o tym, jak wiele zyskał. Złoty kamyk wciąż leżał obok, ale Kacper wiedział, że prawdziwym skarbem są przyjaciele. Zamknął oczy i uśmiechnął się do snu.