Bajka o dzielnej karetce

— Bajka do czytania —

W małym miasteczku, pomiędzy zielonymi wzgórzami, stał czerwony garaż. Mieszkała w nim mała karetka o imieniu Kasia. Każdego ranka z niecierpliwością czekała, aż zapali się czerwone światełko, które oznaczało, że ktoś potrzebuje pomocy. Choć czasem się bała, wiedziała, że jej najważniejszym zadaniem jest dotrzeć do potrzebujących.

Pewnego deszczowego wieczoru, gdy Kasia właśnie kończyła przegląd swoich świateł i sygnałów, rozległo się głośne 'Eee-o, eee-o!' To był alarm! Mały Jaś z drugiego końca miasteczka źle się poczuł. Kasia natychmiast włączyła silnik, choć deszcz bębnił głośno o jej dach. 'Muszę być dzielna' - pomyślała, wyjeżdżając z garażu.

Droga była śliska od deszczu, a wiatr kołysał drzewami. Kasia nigdy wcześniej nie jechała w taką pogodę. Widziała, jak niektóre samochody chowają się na parkingach. 'Może powinnam wrócić?' - zastanawiała się przez chwilę. Ale potem przypomniała sobie uśmiech pani dyspozytor, która zawsze mówiła: 'Nasza Kasia to najdzielniejsza karetka w mieście!'

Kiedy dotarła na miejsce, mama Jasia już czekała przed domem. 'Dziękuję, że tak szybko przyjechałaś!' - powiedziała wzruszona. Lekarz, który przyjechał z Kasią, od razu zajął się chłopcem. Kasia stała dzielnie na podwórku, świecąc swoimi mocnymi światłami, by lekarz miał dość światła do pracy. Deszcz przestał wydawać się taki straszny, kiedy widziała, jak ważna jest jej pomoc.

Następnego dnia słońce świeciło jasno. Kasia stała przed garażem, susząc swój błyszczący czerwony dach. Przyszedł do niej mały Jaś, już zdrowy, z rysunkiem, który specjalnie dla niej narysował. 'To ty!' - powiedział, pokazując obrazek czerwonej karetki z uśmiechem. Kasia poczuła się tak dumna, że aż zatrąbiła radośnie.

Wieczorem, gdy zapadał zmrok, Kasia słuchała opowieści innych pojazdów o ich przygodach. Strażak opowiadał o gaszeniu pożaru, a listonosz o spotkaniu z uroczym szczeniaczkiem. Kasia też miała swoją historię do opowiedzenia - o tym, jak pokonała strach przed burzą, by pomóc małemu chłopcu.

Gdy zapadła noc, wszystkie pojazdy w garażu powoli zasypiały. Kasia patrzyła przez małe okienko na gwiazdy świecące nad miasteczkiem. Była zmęczona, ale szczęśliwa. Wiedziała, że jutro znów może być potrzebna komuś, kto będzie czekał na jej pomoc.

A w oddali słychać było cichutkie 'Eee-o, eee-o' innej karetki, która właśnie jechała do potrzebujących. Kasia uśmiechnęła się pod nosem i zamknęła oczy. Dobrze jest mieć przyjaciół, którzy tak jak ona, chcą pomagać innym - pomyślała, zasypiając przy akompaniamencie cykadów za oknem.