Kaczuszka Dusia i małe piórko

— Bajka do czytania —

Nad małym stawem mieszkała kaczuszka Dusia. Miała żółte piórka i wesołe oczy, a jej ulubioną zabawą było pływanie wśród lilii wodnych.

Pewnego dnia Dusia znalazła na brzegu stawu coś wyjątkowego – małe, lśniące piórko w kolorze tęczy. Leżało na mchu i mieniło się w słońcu.

Dusia wzięła piórko i przyłożyła je do swojego dzióbka. „Ależ jestem szczęśliwa!” – zawołała. Zaczęła tańczyć z piórkiem wokół stawu.

Nagle zobaczyła swoją przyjaciółkę, kaczuszkę Zosię, która siedziała smutna nad wodą. Zosia miała opuszczone skrzydełka i płakała.

„Co ci się stało?” – zapytała Dusia. „Zgubiłam moje najpiękniejsze piórko” – odpowiedziała Zosia. „Było kolorowe jak tęcza, dostałam je od mamy.”

Dusia spojrzała na swoje piórko, a potem na smutną Zosię. Podeszła blisko i powiedziała: „Czy to przypadkiem nie twoje piórko? Znalazłam je na brzegu.”

Zosia podniosła głowę i uśmiechnęła się. „To moje!” – krzyknęła radośnie. Dusia oddała piórko, a Zosia przytuliła ją mocno.

Wieczorem Dusia położyła się spać na swoim gniazdku. Patrzyła na gwiazdy odbijające się w wodzie i czuła ciepło w serduchu. Zasnęła z uśmiechem, wiedząc, że dzielenie się jest cudowne.