Bajka o jeżyku, który zmieniał futerko

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie rosły wielkie dęby, a promienie słońca tańczyły na mchu, mieszkał mały jeżyk o imieniu Jaś. Miał on szare, ostre kolce, które chroniły go przed niebezpieczeństwami, ale Jaś nie był z nich zadowolony.

Pewnego dnia Jaś wybiegł na łąkę i zobaczył lisa rudego – jego futro lśniło w słońcu. Potem spotkał wiewiórkę z puszyście rudym ogonem. A królik miał śnieżnobiałe uszy. Jaś pomyślał: 'Ja też chcę być taki kolorowy!'

Postanowił zmienić swoje kolce. Nazrywał jagód: czerwonych, niebieskich, żółtych. Wcierał je w swoje igły. Kolce zrobiły się brudne i lepkie, ale gdy wyschły, były tylko trochę inne. A zapach jagód przyciągał pszczoły – zaczęły bzyczeć wokół Jasia i użądliły go w nosek.

Smutny i kichający poszedł do mądrej sowy Zosi. Sowa powiedziała: 'Jeśli chcesz naprawdę zmienić swoje futerko, musisz spróbować magii. Dam ci zaklęcie, które sprawi, że twoje kolce staną się miękkie i puszyste, jak u królika.'

Jaś był zachwycony. Wypowiedział życzenie i nagle jego kolce zmiękły, stały się białe i puszyste. Biegał po lesie, śmiejąc się. Ale szybko zauważył, że nie może się obronić. Gdy spadł z kamienia, nie miał czym zamortyzować upadku – stłukł się. A gdy zaczął padać deszcz, mokre futerko zrobiło się ciężkie i zimne.

Potem pojawił się lis. Jaś chciał się zwinąć w kulkę, ale lis bez problemu go przewrócił. 'Co się dzieje? Gdzie są twoje kolce?' – zdziwił się lis. Jaś rozpłakał się: 'Już ich nie mam, chciałem być inny.'

Lis uśmiechnął się: 'Wiesz, twoje kolce były twoją siłą. Ty jesteś jeżem i to jest wspaniałe. Nie musisz być kimś innym.' Jaś zrozumiał. Poprosił sowę, by cofnęła zaklęcie. Gdy kolce wróciły, były jeszcze mocniejsze i ostrzejsze.

Od tego dnia Jaś polubił swoje futerko. Bawił się z innymi, ale wiedział, że każdy ma coś wyjątkowego. Królik ma długie uszy, lis – spryt, wiewiórka – zwinne łapki, a on – ostre kolce.

Wieczorem, gdy nad las zapadł zmrok, Jaś zwijał się w kłębek pod krzakiem jeżyn. Słuchał szumu wiatru i patrzył na migoczące gwiazdy. Czuł się szczęśliwy i bezpieczny. 'Dobranoc, lesie' – wyszeptał i zasnął spokojnie.