Jeżyk, który chciał zmienić futerko

— Bajka do czytania —

Pewnego ranka mały jeżyk Igiełek obudził się i westchnął. Spojrzał na swoje kolce – były twarde, ostre i sterczały na wszystkie strony. Zazdrościł wiewiórce rudej puszystej kitki, króliczkowi miękkiego futerka, a nawet ślimakowi gładkiego domku. „Dlaczego ja nie mogę być miętki i przyjemny w dotyku?” – pomyślał.

Igiełek postanowił coś z tym zrobić. Najpierw nazbierał suchych liści i owinął się nimi jak kocem. „Teraz jestem miękliwy!” – cieszył się. Ale liście szybko opadły, a wiatr rozwiał je po łące. Jeżyk westchnął smutno.

Potem znalazł w ogrodzie kawałek starej wełny i owinął się nią jak szalikiem. „Będę wyglądał jak wełniana chmurka!” – pomyślał. Niestety, wełna zaczęła się plątać i ciągnąć za kolce, aż Igiełek zaplątał się całkiem. Na szczęście mama jeżyka pomogła mu się uwolnić.

Kolejnym pomysłem było znalezienie mchu. Igiełek położył się na mchu i tarzał, aż przykleił mnóstwo zielonych kawałków. „Teraz jestem zielony i puszysty!” – cieszył się. Ale mech szybko wyschnął i zaczął odpadać, zostawiając gołębie plamy.

Zmęczony i smutny Igiełek usiadł pod starym dębem. Nagle usłyszał cichy płacz. To mała myszka schowała się pod korzeniem i drżała. „Boje się, w lesie jest lis!” – pisnęła. Igiełek natychmiast zwinął się w kulkę, a jego kolce stanęły dęba. Lis, który właśnie się zbliżał, zobaczył ostrą kuleczkę i szybko uciekł.

Myszka popatrzyła na niego z wdzięcznością. „Jaki jesteś dzielny! Dzięki twoim kolcom jesteś bezpieczny i możesz chronić innych!” – powiedziała. Igiełek zdziwił się – nigdy nie myślał o swoich kolcach w ten sposób. „Naprawdę?” – zapytał. „Tak, są wyjątkowe i mocne” – odpowiedziała myszka.

Igiełek uśmiechnął się. Nagle zrozumiał, że nie musi być taki jak inne zwierzęta. Jego kolce są właśnie idealne – chronią go, pomagają innym i są częścią tego, kim jest. Wrócił do domu i opowiedział mamie o swojej przygodzie. Mama pogłaskała go po głowie: „Jesteś wspaniały taki, jaki jesteś, Igiełku.”

Wieczorem Igiełek położył się w swoim legowisku z mchu i suchych liści. Księżyc świecił przez gałęzie, a gwiazdy mrugały przyjaźnie. Jeżyk zamknął oczy, czując spokój i radość. „Dobranoc, mamo” – wyszeptał. „Dobranoc, mój mały bohaterze” – odpowiedziała mama. I Igiełek zapadł w słodki sen, marząc o tym, że jego kolce są jak małe gwiazdki – ostre, ale piękne na swój sposób.