Jeżyk Igiełka i jabłko pełne radości

— Bajka do czytania —

W małym lesie, pod starym dębem, mieszkał mały jeżyk o imieniu Igiełka. Miał kolce jak igiełki i mały, okrągły nosek, który zawsze wesoło pociągał. Każdego ranka Igiełka wyruszał na spacer w poszukiwaniu smakołyków.

Pewnego słonecznego dnia Igiełka znalazł coś wyjątkowego – czerwone jabłko, które lśniło jak małe słonko. Było takie piękne, że Igiełka postanowił schować je w swoim domku, tylko dla siebie.

Po drodze spotkał małą wiewiórkę Rudeńkę. „Igiełko, widziałam, że masz pyszne jabłko. Możesz podzielić się kawałkiem?” – zapytała grzecznie. Igiełka jednak pokręcił głową. „Nie, to moje jabłko” – powiedział i pobiegł do domu.

W domku Igiełka patrzył na jabłko, ale nie czuł radości. Wydawało mu się, że jabłko jest smutne. Zamknął oczy i wtulił się w liście. Nagle usłyszał cichutkie brzęczenie – to mała biedronka prosiła o okruszek. Igiełka znów odmówił.

Wieczorem Igiełka wyszedł przed domek i spojrzał w niebo. Gwiazdy migotały przyjaźnie. Przypomniał sobie, jak wiewiórka i biedronka były dla niego miłe. Pomyślał: „Może dzielenie się sprawi, że będę szczęśliwszy?”

Następnego dnia Igiełka wziął jabłko i poszedł szukać przyjaciół. Podzielił jabłko na cztery części – dla wiewiórki, biedronki, dla siebie i dla ptaszka, który podleciał. Wszyscy z radością jedli i dziękowali Igiełce.

Igiełka zrozumiał, że dzielenie się mnoży radość. Kiedy słońce zaszło, a na niebie pojawiły się gwiazdy, Igiełka położył się w swoim domku i zamknął oczy. Czuł ciepło w serduszku i spokojnie zasnął, a gwiazdy śpiewały mu cichą kołysankę.