Maja i przygoda w siodle

— Bajka do czytania —

Maja mieszkała w małym miasteczku, gdzie każdego dnia widziała konie pasące się na zielonej łące. Bardzo chciała się do nich zbliżyć, ale za każdym razem ogarniał ją strach.

Pewnego słonecznego poranka mama zaprowadziła Maję do stajni pani Basi, która prowadziła szkółkę jeździecką. W stajni pachniało sianem i drewnem, a w boksie stał mały, biały kucyk z czarną łatką na czole. – To Płatek – powiedziała pani Basia z uśmiechem. – Jest bardzo łagodny i przyjazny. Maja nieśmiało wyciągnęła rękę, a kucyk delikatnie dotknął jej dłoni swoim miękkim pyskiem.

Maja poczuła, jak ciepły oddech Płatka łaskocze ją w palce. – Chcesz spróbować go pogłaskać? – zapytała mama. Maja skinęła głową i powoli przesunęła dłonią po białej sierści, która była gładka i sucha. Płatek zamruczał z zadowolenia, a Maja poczuła, że strach trochę maleje.

Pani Basia pomogła Mai wsiąść na siodło. Dziewczynka poczuła, jak mocno trzyma się grzywy. Siodło było miękkie, a nogi spoczywały w strzemionach. – Pamiętaj, Płatek wie, że się boisz. Bądź spokojna, a on też będzie spokojny – szepnęła instruktorka.

Kucyk ruszył stępem wzdłuż padoku. Kołysanie było przyjemne, jak na huśtawce. Maja rozluźniła ręce i zaczęła patrzeć na otaczającą łąkę. Kwiaty kołysały się na wietrze, a motyle tańczyły w powietrzu. Płatek parskał cicho, jakby mówił: „Widzisz, jest dobrze”.

Po kilku okrążeniach Maja zapomniała, że się bała. Uśmiechnęła się szeroko, a wiatr rozwiewał jej włosy. – Jak ci się podoba? – zapytała pani Basia. – Cudownie! – odpowiedziała Maja. Czuła, że jest bezpieczna i że Płatek jest jej przyjacielem.

Gdy zsiadła z siodła, podała kucykowi marchewkę. Płatek chrupał ją z apetytem, a Maja przytuliła się do jego szyi. – Dziękuję, przyjacielu – szepnęła. W drodze do domu patrzyła na zachodzące słońce i myślała o tym, że jutro znów przyjdzie do stajni.

Wieczorem, gdy Maja leżała w łóżku, za oknem mrugały pierwsze gwiazdy. Zamknęła oczy i słyszała cichy odgłos końskich kopyt, który usypiał ją jak kołysanka. – Dobranoc, Płatku – szepnęła i z uśmiechem zasnęła, a w snach biegła z nim po łące pełnej światła.