Jesienne przygody Kolczatka

— Bajka do czytania —

W lesie, gdzie drzewa sięgały nieba, mieszkał mały jeżyk o imieniu Kolczatek. Każdego ranka budził się razem ze słońcem i wyruszał na spacer. Ale pewnego dnia wszystko wyglądało inaczej – liście, które były zielone, teraz mieniły się złotem, czerwienią i pomarańczem.

Kolczatek z zachwytem patrzył na spadające liście. Jeden z nich, czerwony jak malinka, wylądował prosto na jego kolcach. – Ojej, jaki piękny! – pisnął jeżyk i postanowił pokazać go mamie.

Po drodze spotkał wiewiórkę Kitkę, która zbierała orzechy. – Witaj, Kolczatku! – zawołała. – Widzisz, nadeszła jesień. Liście zmieniają kolory, a potem opadną, żeby drzewa mogły odpocząć zimą. – Jeżyk słuchał uważnie, kręcąc głową z ciekawością.

Razem z Kitką przyglądali się, jak wiatr tańczy z liśćmi. – Chodź, pomogę ci uzbierać najpiękniejsze – powiedziała wiewiórka. Kolczatek zbierał liście: żółte jak słońce, pomarańczowe jak dynia i brązowe jak czekolada. Cieszył się, że las ma dla niego tyle skarbów.

Kiedy słońce zaczęło chylić się ku zachodowi, Kolczatek poczuł zmęczenie. Z liśćmi bezpiecznie schowanymi pod kolcami, poszedł do swojej norki pod starym dębem. Mama jeżyka już czekała z ciepłym kocykiem z mchu.

– Mamo, zobacz, co znalazłem! – powiedział Kolczatek, pokazując liście. Mama uśmiechnęła się i pogłaskała go po kolcach. – To dary jesieni, synku. Każdy z nich opowiada swoją historię. A teraz pora na odpoczynek – szepnęła miękko.

Kolczatek przytulił się do mamy, a liście ułożył obok siebie na poduszeczce. Zza okna norki dobiegał cichy szum wiatru, który kołysał gałęziami. – Już wiem – pomyślał jeżyk – jesień jest cudowna. Nawet gdy liście spadają, las wciąż jest pełen magii.

Zamknął oczy, a nad lasem rozbłysły pierwsze gwiazdy. Szeptały mu: „Dobranoc, mały jeżyku, dobranoc.” I Kolczatek zasnął, śniąc o złotych liściach i ciepłych uściskach mamy.