Jeżyk i złoty listek

— Bajka do czytania —

Mały jeżyk obudził się pewnego ranka i zobaczył, że las się zmienił. Wszędzie były złote, czerwone i pomarańczowe liście.

Jeżyk wystawił swój mały nosek z norki i powąchał powietrze. Pachniało wilgotną ziemią i czymś słodkim. „Ojej, co się stało?” – pomyślał i postanowił iść na spacer.

Pod stopami chrzęściły liście. Jeżyk szedł powoli i patrzył, jak wiater bawi się kolorami. Jeden złoty listek spadł mu prosto na kolce. „Jaki ładny!” – uśmiechnął się jeżyk.

Nagle spotkał wiewiórkę, która zbierała żołędzie. „Widzisz?” – powiedziała. „Jesień przynosi nam skarby. Każdy listek to inny kolor.” Jeżyk kiwnął głową i rozejrzał się dookoła.

Podszedł pod stary dąb, a pod nim leżały kasztany w kolczastych łupinach. Ostrożnie dotknął jednego, ale nie zrobił sobie krzywdy. „Jestem twardy jak mały jeżyk” – zażartował.

Zachód słońca zabarwił niebo na różowo. Jeżykowi zrobiło się ciepło na sercu. Znalazł swój ulubiony mech i przytulił się do niego. „Czas wracać do domu” – pomyślał.

W norce czekała na niego miseczka z jagodami. Mama jeża powiedziała: „Widziałeś jesień? To taka pora, gdy las przygotowuje się do snu.” Jeżyk zjadł kolację i ziewnął.

Położył się w swoim legowisku, a przez okienko wpadało światło gwiazd. Liść, który przyniósł, leżał obok. „Dobranoc, złoty listku. Dobranoc, lesie.” I zamknął oczka.