Bajka o jednorożcu Tęczku i zgubionej opasce

— Bajka do czytania —

W małym, kolorowym królestwie mieszkała księżniczka Zosia. Miała długie, złote włosy i najpiękniejszą opaskę z błyszczącą gwiazdką. Każdego wieczoru, przed snem, Zosia zdejmowała opaskę i kładła ją na stoliku obok łóżeczka.

Pewnego dnia Zosia wstała rano i chciała założyć swoją ulubioną opaskę. Ale opaski nie było! Zosia zajrzała pod poduszkę, do szafy, a nawet do kieszeni sukienki. Nigdzie jej nie znalazła. Zosia poczuła smutek i zmartwienie.

Wyszła więc do ogrodu, żeby poszukać. Nagle zza krzaka róż wyszedł piękny, biały jednorożec o grzywie mieniącej się kolorami tęczy. – Nazywam się Tęczek – powiedział miłym głosem. – Widzę, że czegoś szukasz. Może pomogę?

– Zgubiłam moją opaskę z gwiazdką – odpowiedziała Zosia. Tęczek uśmiechnął się. – Chodź, poszukamy razem. Ale pamiętaj, czasem to, czego szukamy, jest bardzo blisko, tylko nie patrzymy pod nogi. Przeszli przez łąkę, zajrzeli pod stokrotki, ale opaski nie było.

Tęczek zaprowadził Zosię nad strumyk. – Spójrz w wodę – powiedział. Zosia pochyliła się i zobaczyła swoje odbicie, a na głowie… opaskę! – Jak to możliwe? – zdziwiła się. – Miałaś ją cały czas! – zaśmiał się Tęczek. – Zapomniałaś, że wczoraj założyłaś ją do snu?

Zosia dotknęła włosów i rzeczywiście – opaska była na swoim miejscu. Zaśmiała się głośno. – Dziękuję, Tęczku! Dzięki tobie znalazłam to, czego szukałam. I nauczyłam się, że czasem wystarczy się zatrzymać i spojrzeć uważnie.

Tęczek machnął grzywą, która rozsypała wokół kolorowe iskierki. – Pamiętaj, prawdziwa magia jest w przyjaźni i w tym, żeby nie panikować. Zosia przytuliła jednorożca, a potem wróciła do zamku. Wieczorem, kładąc się spać, zdjęła opaskę i położyła ją na stoliku, uśmiechając się do gwiazd za oknem.