Tęczowa Iskierka i chmurka bez uśmiechu

— Bajka do czytania —

W krainie za siedmioma tęczami, gdzie trawa pachnie wanilią, a rzeki mienią się brokatem, mieszkała mała jednorożec o imieniu Tęczowa Iskierka. Jej grzywa lśniła wszystkimi kolorami świata – od różowego po złoty, od błękitnego po zielony jak liście.

Każdego ranka Iskierka budziła się z uśmiechem i biegała po łące, zostawiając za sobą ślad migoczących gwiazdek. Lubiła patrzeć, jak motyle tańczą wokół jej rogu, a słońce mruga do niej z nieba. Czuła się najszczęśliwszym jednorożcem na świecie.

Pewnego dnia, gdy skakała po obłokach, usłyszała cichutkie pociąganie noskiem. To mała chmurka siedziała samotnie na brzegu nieba i płakała. „Dlaczego jesteś smutna?” – zapytała Iskierka. „Zgubiłam swoją tęczę” – wyszeptała chmurka. „Bez niej nie umiem się uśmiechać.”

Iskierce zrobiło się żal chmurki. Chciała pomóc, ale pomyślała o swojej grzywie. „Jeśli oddam jej kawałek swoich kolorów, może już nie będę taka ładna” – martwiła się. Przygryzła wargę i spojrzała w dół na swoją lśniącą sierść.

Wtedy przypomniała sobie, co mówiła mama: „Magia rośnie, gdy się nią dzielisz”. Iskierka zamknęła oczy, dotknęła rogiem swojej grzywy i delikatnie strzepnęła kilka kolorowych iskierek. Podarowała je chmurce, która natychmiast otuliła się nimi jak kołderką.

Chmurka rozpromieniła się – na jej policzkach pojawiły się dwa różowe obłoczki, a z brzuszka wystrzeliła mała tęcza. „Dziękuję!” – zawołała radośnie i przytuliła Iskierkę. Obie zaczęły wirować w tańcu, a z nieba posypały się płatki świetlistego pyłu.

Gdy słońce schowało się za góry, Iskierka wróciła do swojej łąki. Zmęczona, ale szczęśliwa, położyła się na miękkiej trawie. Jej grzywa wciąż lśniła – nawet jaśniej niż przedtem. Mama polizała ją po czole i szepnęła: „Widzisz, kochanie? Magia wróciła podwójnie.”

Iskierka zamknęła oczy, a nad nią rozgwieździło się niebo. Mała chmurka machała jej z daleka, a z jej brzuszka wciąż iskrzyła się maleńka tęcza. „Dobranoc, Iskierko” – szepnął wiatr. I jednorożec zasnął, śniąc o kolorowych chmurkach i przyjaźni, która nie blaknie.