Bajka o jednorożcu, który szukał swojego blasku

— Bajka do czytania —

W Krainie Tęczowych Łąk, gdzie trawa mieniła się kolorami zachodu słońca, mieszkała mała jednorożka o imieniu Luna. Luna miała śnieżnobiałą grzywę i srebrzysty róg, ale najbardziej na świecie pragnęła mieć lśniącą, tęczową sierść jak inne jednorożce.

Każdego ranka Luna patrzyła z zazdrością na przyjaciół: Iskrę, której sierść mieniła się złotem, i Błyska, który miał na grzbiecie wzory jak gwiazdy. „Dlaczego ja jestem taka zwyczajna?” – wzdychała, przeglądając się w kryształowym jeziorze.

Pewnego dnia postanowiła wyruszyć w podróż, by znaleźć magiczny pył, który – jak mówiono – nadawał jednorożcom blask. Szła przez Las Szeptów, gdzie drzewa opowiadały historie, i przez Dolinę Ech, gdzie każdy dźwięk wracał do niej jak echo jej własnych myśli.

Po drodze spotkała małego ptaszka, który miał złamane skrzydło. Luna delikatnie dotknęła go swoim rogiem, a skrzydło zrosło się w jednej chwili. Ptaszek zaćwierkał radośnie: „Dziękuję! Jesteś wyjątkowa!” Luna uśmiechnęła się, ale wciąż myślała o swoim blasku.

W Dolinie Ech usłyszała płacz. To był mały zajączek, który zgubił drogę do domu. Luna zaprowadziła go bezpiecznie do norki, a zajączek przytulił się do jej nogi. „Jesteś taka dobra” – powiedział. Luna poczuła ciepło w sercu, ale nadal szukała pyłu.

W końcu dotarła do Jaskini Tęcz, gdzie według legendy spoczywał magiczny pył. W środku było ciemno i cicho. Nagle usłyszała głos: „Czego szukasz, mała jednorożko?” To była Stara Mądra Sowa. Luna opowiedziała o swoim pragnieniu.

Sowa uśmiechnęła się: „Blask, którego szukasz, nie jest na zewnątrz. Spójrz, co zrobiłaś po drodze: uleczyłaś ptaszka, pomogłaś zajączkowi. Twój róg lśnił za każdym razem, gdy czyniłaś dobro. Prawdziwy blask pochodzi z serca.”

Luna zrozumiała. Gdy wróciła na Tęczowe Łąki, przyjaciele powiedzieli: „Luna, twoja sierść jest piękna, ale to twoja dobroć czyni cię naprawdę wyjątkową.” Od tamtej pory Luna nie martwiła się o swój wygląd. Każdego wieczoru siadała na wzgórzu, a jej róg delikatnie świecił w blasku gwiazd, przypominając jej, że najważniejszy jest blask, który nosi w sobie.