Tęczek i chmurka Deszczynka

— Bajka do czytania —

W krainie za tęczą mieszkał mały jednorożek o imieniu Tęczek. Jego grzywa mieniła się wszystkimi kolorami, a na czubku rogu błyszczała mała, srebrna iskierka.

Każdego ranka Tęczek budził się i biegał po łące, zostawiając za sobą tęczowe ślady. Lubił patrzeć, jak kwiaty wyciągają do niego główki, a motyle tańczą wokół niego. Jego najlepszymi przyjaciółmi byli ptaszek Ćwirek i wiewiórka Rudka.

Pewnego dnia, gdy Tęczek bawił się z przyjaciółmi, usłyszał cichutkie pochlipywanie. Spojrzał w górę i zobaczył małą, szarą chmurkę, która siedziała samotnie na niebie i płakała.

Tęczek podleciał do chmurki i zapytał: 'Co ci jest, mała chmurko? Dlaczego płaczesz?' Chmurka westchnęła: 'Nie umiem padać deszczem. Moje kropelki są za małe i nie chcą spadać. Czuję się bezużyteczna.'

Tęczkowi zrobiło się bardzo przykro. Pogłaskał chmurkę swoim ogonem i powiedział: 'Nie martw się. Może mogę ci pomóc? Mam iskierkę radości na rogu. Jeśli się nią z tobą podzielę, twoje kropelki staną się odważne.'

Chmurka uśmiechnęła się niepewnie. Tęczek delikatnie dotknął ją swoim rogiem. Iskierka przeskoczyła na chmurkę i nagle z chmurki zaczęły padać małe, błyszczące kropelki. To był deszcz radości!

Pod deszczem tańczyły kwiaty, a zwierzęta wychylały się z norek. Ćwirek zaśpiewał wesołą piosenkę, a Rudka podskakiwała z radości. Chmurka była szczęśliwa i powiedziała: 'Dziękuję, Tęczku! Dzielenie się iskierką było wspaniałe!'

Tęczek uśmiechnął się. Zrozumiał, że dzielenie się tym, co ma, sprawia radość nie tylko innym, ale i jemu samemu. Jego iskierka wciąż błyszczała, bo im więcej się dzielił, tym jaśniej świeciła.

Wieczorem Tęczek wrócił do swojego miękkiego legowiska z trawy. Nad nim mrugały gwiazdy, a cichy wiatr szeptał kołysanki. Chmurka Deszczynka machała mu z daleka. 'Dobranoc, Tęczku' – szepnęła. I Tęczek zasnął spokojnie, śniąc o kolorowych deszczach.